Nic nowego pod słońcem
prawda boli?!
3 obserwujących
411 notek
90k odsłon
  79   0

"Prelekcje paryskie"

Adam Mickiewicz

https://pl.wikipedia.org/wiki/Adam_Mickiewicz

"Prelekcje paryskie"

"Wybór Tom I-II"

wybór, wstęp i opracowanie Marta Piwińska

Sięgnąłem po to dwu-tomowe wydanie wraz z komentarzem krytycznym, bo nie chce mi się czytać i samemu analizować oryginału, gdyż nie akceptuję stosunku Autora do naszej kultury słowiańskiej, którą próbuje on rozumieć poprzez kulturę semicko-chazarską i religie (judeo-)chrześcijańskie (mesjanizm).

"Wstęp" zatytułowany "Dzieje kultury polskiej w prelekcjach paryskich" jest obszerny, podzielony na rozdziały, ale wydaje się po humanistycznemu dość chaotyczny, nie systematyczny.

Według Autorki Mickiewicz wykorzystuje przez dobór tekstów i ich interpretację okazję do stworzenia pewnego mitu, czy nawet zbioru mitów narodowych.

Ciągle jest to jednak mowa do tzw. "klasy próżniaczej", która nie musi troszczyć się o byt - może projektować przyszłość według własnych wyobrażeń i ideologii.

Miałem sporo wątpliwości jak poprowadzić tę recenzję, skoro ten "Wstęp" już jest recenzją w pewnym sensie wieloletniego dzieła Mickiewicza, ostatecznie doszedłem do wniosku, że najważniejsze będzie wskazanie znaczenia tego dzieła dla współczesności i przyszłości.

Autor mówi dużo o roli natchnienia, w jego interpretacji jest to coś w rodzaju kontrolowanego szaleństwa.

Autor wskazuje jako cel i ideał wolności człowieka przekroczenie własnego "ja", osoby, w przejściu do realizacji pewnej (jakiejś) idei.

Takim uniwersalnym zewnętrznym celem, sensem życia człowieka, jest zwykle kontynuacja gatunku ludzkiego, małżeństwo i potomstwo.

Dla mnie takim celem jest przywrócenie i odnowienie kultury słowiańskiej - uważam, że Słowianie przyjmując z konieczności dziejowej (judeo-)chrześcijaństwo zastosowali w praktyce taktykę japońską: "ustąp, aby zwyciężyć!" - ta taktyka okazała się jednak dla nas długotrwałą strategią, po 1000 latach trzeba jednak w końcu przejść do fazy: "zwyciężyć!", przywrócić nasze słowiańskie wartości i wyrzucić tę obcą kulturę.

Nie będzie to łatwe!

Kurs ostatni to wielkie wołanie o czyn - co potem Autor realizował jako twórca "Legionu Polskiego" we Włoszech i pisarz polityczny ("Trybuna ludów").

Warto zauważyć, że filozofię czynu jako motoru dziejów rozwijał później Stachniuk, ale gdy po II wś. próbował przejść od teorii do praktyki, wcielić teorię w życie, został uznany za wroga nowego ustroju państwa polskiego i zniszczony fizycznie w sensie dosłownym.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Jan_Stachniuk


Lubię to! Skomentuj1 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale