SŁOWIAŃSZCZYZNA - CHRZEŚCIJAŃSTWO A UPADEK PAŃSTWA
Ze świadectw pisanych starożytnych wiadomo, że Słowianie w zakresie polityki, ustroju społecznego, stosowali demokrację wiecową wolnych obywateli, z różnymi metodami "przekonywania" mniejszości oponentów: biciem lub później karami finansowymi.
Według mnie był to w tamtych czasach ustrój idealny, ale nie miał szansy rozwinąć się samodzielnie wraz z upływem czasu, bo obca władza piastowska (normańska) przemocą i siłą narzuciła Słowianom obcą kulturę wraz z obcą religią, tym niemniej świetność i wzorzec dla przyszłości rodzimej kultury słowiańskiej i polskiej przypadał na czasy tej właśnie demokracji.
Słowianie podeszli do tej zmiany tolerancyjnie i cierpliwie, przynajmniej dopóki nie okazało się, że wraz z obcą religią pojawia się ustrój feudalny, który wolnych Słowian przemienia w poddanych feudalnych (prawie niewolników) - tzw. reakcja pogańska (1022-1039) była odpowiedzią społeczną na ten gwałt na narodzie.
Warto tutaj zauważyć, że dla Słowianina przekaz pokoleniowy ustny dominuje ponad innymi formami przekazu ze względu na brak powszechnej znajomości pisma pierwotnie.
Obca kultura i religia nie mogły zniszczyć słowiańskich obyczajów, więc tylko wprowadziły swój pokrętny język, obce pojęcia religijne, i podmieniły nazewnictwo tradycyjnych uroczystości, które kontynuowano w formach pierwotnych oryginalnych jako święta obcej religii.
Do przetrwania Słowiańszczyzny w dużym stopniu przyczyniła się łatwość adaptacji Słowian do zmieniających się warunków przyrodniczych otoczenia - Słowianie do obcej kultury i obcej religii podeszli tak samo jak do zmian w przyrodzie - przystosowali się.
Demokracja słowiańska trwała i rozwijała się nadal, ale w warunkach okupacji przez obcą kulturę i obcą religię.
Polska ówcześnie była początkowo czymś w rodzaju luźnej federacji społeczności lokalnych, rodów słowiańskich, rodzin, wsi rodowych, połączonych więzami naturalnymi pokrewieństwa, powinowactwa - pracy wspólnej i wymiany barterowej towar za towar, kultury roznoszonej przez muzyków i śpiewaków wędrownych, dziadów proszalnych.
Zauważyć trzeba, że w Polsce z upływem czasu powstało zarówno sądownictwo religijne dla sądzenia własnych poddanych, jak i wojsko biskupie wykorzystywane tak przez religię do tłumienia powstań chłopskich (np. Kostka Napierski), jak i przez państwo - czyli upadek ustroju feudalnego nie był niespodziewanym zaskoczeniem.
Niedawno zauważyłem, że każde państwo, które przyjmuje religię chrześcijańską odnosi początkowo sukces w jakimś ograniczonym zakresie, ale znajduje się na drodze do nieuchronnego upadku w czasie krótszym albo dłuższym.
Tyczy to np.:
- Rzymu w latach 313 - 476;
- Bizancjum - 1453;
- Polski w latach 966 - 1795;
- komuny katolickiej w Ameryce Południowej w XVII wieku (założona bodajże 1683 r.), która przetrwała około 150 lat;
- Francji, która upadła w 1789 roku;
- itd.
Upadek Słowian Zachodnich na ziemiach byłego NRD jest dla mnie wskaźnikiem tego procesu historycznego.
W Polsce totalny upadek w 1795 roku wynikał z bezmyślności elit państwowych wspieranej przez religię państwową, której do głowy nie przyszło, że zmiany układu społecznego są konieczne, bo zmiecie wszystko albo wojna domowa, albo napaść zewnętrzna.
Potrzebne było jedno z dwojga:
1. Państwo absolutne jak u sąsiadów, albo
2. Reforma ustroju społecznego, aby chłopom chciało się bronić tego państwa takiego jakie było.
Parę notek temu pojawił się nawet na tym moim blogu oponent - dla którego ta teza okazała się tak irytująca, że zerwał dyskusję w momencie jej przedstawienia.
Świadczy to o tym, że teza ta wymaga przemyślenia i dokładniejszego uargumentowania.
Zatem:
Podstawą społeczną chrześcijaństwa jako religii państwowej jest feudalizm wynikający z samej konstrukcji tej religii, pomimo całego bajdurzenia o miłości itp. - papież i hierarchia kleru bezpodstawnie uzurpują sobie nienależne przywileje - współpracując z władzą, jaka by ona nie była, aby móc posłużyć się siłą państwa, gdyby wszystko inne zawiodło.
Judaizm wykorzystuje te same mechanizmy feudalne, z tą różnicą, że w miejsce nieomylnego papieża wchodzą rabini interpretujący ich "święte księgi".
Feudalizm, w tym feudalizm religijny, stając w opozycji do wolności i demokracji ludzi musi doprowadzić do rewolucji - nie ma innej możliwości.
Wiąże się to zatem z upadkiem dawnego ustroju, starego porządku publicznego i prawnego, państwowego ("ancient regime").
Dla wyjaśnienia - uproszczone definicje :
- feudalizm jest to taka konstrukcja społeczeństwa, gdzie są dwie strony: pan i poddany, pan jest właścicielem ziemi i poddanego, a poddany musi na niego pracować bez wynagrodzenia pod groźbą kary śmierci, uszkodzenia ciała, bicia lub więzienia, lub usunięcia z zajmowanej ziemi;
- feudalizm religijny zaś to jest to samo co wyżej, gdzie dochodzi jeszcze czynnik podległości religijnej tzw. wiernego wobec kleru.
Przy tym na ziemiach słowiańskich feudalizm przyjął nieco inną lokalną formę niż w Europie zachodniej.
c.b.d.o.
Upraszam P. T. Czytelników o samodzielne sprawdzenie faktów i wyjaśnienie własnych wątpliwości według załączonego spisu literatury.
Ewentualnie upraszam tudzież uprzejmie o wyraźne wskazanie w komentarzach, gdzie w tym rozumowaniu, które przedstawiłem jest fragment niejasny lub niezrozumiały, wymagający uzupełnienia.
Literatura do tematu:
Helmold - "Kronika Słowian"
Karol Modzelewski - "Barbarzyńska Europa"
--
Komentarze
Pokaż komentarze (34)