SŁOWIAŃSZCZYZNA - KULTURA SŁOWIAŃSKA – ZASADY
Opis, który przedstawiam poniżej, jest wstępną próbą pojęciowego ujęcia zagadnienia, gdzie staram się zarysować główne elementy życia Słowianina i jego wartości życiowe m.in. według poetyckiego ujęcia Adama Mickiewicza.
-
Kultura słowiańska jest kulturą głównie holistyczną, a raczej w mniejszym stopniu kulturą analityczną.
Znaczy to, że kultura słowiańska dochodząc do szczegółów rozwiązania konkretnego problemu stara się umieścić go w szerszym kontekście, najlepiej systemowym, i uwspólnotowić jako wiedzę społeczną.
Kultura Słowian należy do obszaru wielu kultur typu chińska lub indyjska, ale jest jeszcze bardziej od nich nastawiona na ujmowanie człowieka jako całości, organizmu w systemie rodu (procesie rozwojowym doskonalenia genetyczno-kulturowego) i przyrody (oddziaływanie wzajemne pomiędzy środowiskiem a człowiekiem).
Przy tym kultura słowiańska rozumie to tak naturalnie, że nie przewiduje przedstawiania tego w formie pojęciowej, dlatego aby ująć to w słowa – zacznijmy od Talmudu, aby wskazać różnice przez porównanie.
Z Talmudu pochodzi wyróżnienie trzech rodzajów działań człowieka jako twórcy (nadawcy): MYŚLI - SŁOWA - CZYNY.
Dialektycznie pasuje tu hermeneutyka Gadamera, który po stronie odbiorcy przekazu rozróżnia odpowiednio: ROZUMIENIE - WYKŁADNIĘ - ZASTOSOWANIE.
Nie ma w tym podstawy arystotelesowskiej: OBSERWOWAĆ – jak zatem widać w kulturze żydowskiej talmudycznej obserwacja rzeczywistości jest całkowicie niepotrzebna.
Kultura słowiańska operuje w ramach triady: CZUĆ (ODCZUWAĆ) I WIERZYĆ W TAJEMNICĘ ŻYCIA – MYŚLEĆ (CIAŁEM, A NIE TYLKO MÓZGIEM) – PRACOWAĆ.
Przy tym:
- CZUĆ (ODCZUWAĆ) – znaczy coś więcej niż obserwować, bo obserwacja to zachowanie niezależności obserwatora od przedmiotu obserwacji, podczas gdy odczuwanie jest współudziałem, a WIARA W TAJEMNICĘ ŻYCIA pozwala na przyjęcie, że życie to coś więcej niż powierzchowne wrażenia - niż to, co człowiek może uchwycić zmysłami;
- MYŚLENIE CIAŁEM – pozwala w myśleniu uchwycić stronę cielesną rzeczywistości, odejść od czysto ideologicznego ujmowania rzeczywistości, myśli, która kształtuje rzeczywistość, na rzecz dwustronnej zależności między myślą a rzeczywistością;
- PRACA – w kulturze słowiańskiej nastawiona jest bardziej na adaptację do przyrody, a nie tylko na zmianę przyrody dla własnej wygody.
Nie ma w tym MÓWIENIA, bo w kulturze Słowian mowa i ogólniej sztuki słowne, głos, jest czynnością pomocniczą tylko dla uzgodnień międzyludzkich i wyrażania emocji.
Trzeba dodać przy tym, że wszystkie te rozróżnienia nie służą wyodrębnianiu, lecz połączeniu w holistycznej strukturze, układzie i systemie rzeczywistości.
Aby przejść od ogólników do konkretów spójrzmy jak odbywa się to w dziedzinie lecznictwa ludowego.
Kultura słowiańska poszukuje praktycznie konkretnych skutecznych leków na konkretne schorzenia i problemy zdrowotne, np. w zielarstwie i ziołolecznictwie oraz innych oddziaływaniach przyrodoleczniczych.
Skuteczność jest tutaj początkiem do budowy syntezy holistycznej, kierunkiem działania, gdzie nie ma nawet próby zwątpienia w jasną drogę rozwojową, budowy swojego ja majątkowego kosztem innej osoby.
--
Komentarze
Pokaż komentarze