SŁOWIAŃSZCZYZNA – ROZUMOWANIE
W kulturze słowiańskiej rodzimej, jej poznawaniu i treści, cieszy mnie wiele elementów.
Jednym z najważniejszych jest dostarczenie podstaw filozoficznych do rozumowania.
Zwykle rozumowanie przebiega według schematu:
PROBLEM -> PRZESŁANKI (ARGUMENTY) -> KONKLUZJA.
Często występuje tutaj też CEL jako ogranicznik w swobodzie rozumowania.
Jest to często rozumowanie ze stanu wczorajszego do stanu obecnego w celu osiągnięcia stanu jutrzejszego.
Poznawanie kultury słowiańskiej jako metoda (intuicyjna, a nawet instynktowna)) i jej zawartości treściowej pozwala do tego schematu wprowadzić element rodzimy, który można nazwać: ZAŁOŻENIA.
Schemat rozumowania wygląda tutaj nieco inaczej zatem:
PROBLEM (CEL) -> ZAŁOŻENIA + PRZESŁANKI (ARGUMENTY) -> KONKLUZJA.
Pozwala to odejść od obcej kultury i religii na rzecz swojskich, rodzimych podstaw rozumowania i przyjmować rozwiązania zgodne z psychiką własnego narodu słowiańskiego.
-
Teraz, po tym nieco zawiłym wprowadzeniu teoretycznym, przedstawmy przykład praktyczny tematu:
Obce religie i obca kultura w Polsce jest kulturą słów, można nawet powiedzieć słowotoku, którego interpretacja wymaga często sądu i sędziego (odszkodowania za powiedzenie prawdy, określanej jako obraza), którym czasem bywa tzw. przewodnik duchowy tych właśnie religii.
Kultura słowiańska zaś opiera się na czuciu i współ-czuciu, tj. jednolitym społecznym pojmowaniu stanów, uczuć, emocji itd., gdzie dobrze zdefiniowane słowa mają tylko rolę pomocniczą.
Jest tutaj ważne rozumienie siebie samego w kontekście rodziny, rodu i przyrody, do której człowiek należy, ale jest jej odrębnym elementem - osobą, na równi z innymi osobami reprezentującymi inne siły przyrody.
Jest to dla Słowianina podstawa do holizmu i indywidualizmu, które nie tworzą przeciwstawienia, lecz harmonijną całość, równowagę w systemie przyrodniczym.
--
Komentarze
Pokaż komentarze