Badacze zajmujący się zachowaniami moralnymi posługują się konstruktem sytuacyjnym zwanym dylematem wagonika. Przedstawiają badanym ten konstrukt i badają reakcje.
Dylemat wygląda następująco: pędzący wagonik zagraża życiu ludzi pracujących na torowisku. Są dwa warianty dylematu. Pierwszy polega na tym, że masz do dyspozycji dźwignię, która może przekierować wagonik tak by zabijając jedną osobę można było uratować pozostałe pięć. W drugiej wersji masz okazję ograniczenia liczby ofiar, zrzucając grubawego gościa z kładki pod najeżdżający wagonik.
Taki sobie dość wydumany dylemat jajogłowi wymyślili.
A tu nic wymyślać nie potrzeba - trzeba znać historię drogiej wojny światowej i niemieckiej okupacji Polski, gdy Polacy stawiani byli przed tego rodzaju dylematami. Dlatego ja zmienił bym tę bezbarwną nazwę dylematu na dylemat Kowalskiego/Kowalski's dilemma i w tej postaci wprowadził ponownie do obiegu międzynarodowego.
Polscy naukowcy mają, jak się okazuje, swobodny stosunek do prawdy i taki stosunek przejawia też pani profesor (!) Barbara Engelking z PAN, a ostatnio szefowa muzeum w Auschwitz, zajmująca się w specyficzny sposób losami Żydów w okupowanej Polsce. Pomimo rzeczowej krytyki ze strony prawdziwych historyków pani Engelking nadal uprawia swój proceder i to ona zapomniała w swojej twórczości o dylemacie wagonika.
Ja na miejscu polskich badaczy walnąłbym tę głupią babę dylematem wagonika prosto między oczy i tak zakończył jej wątpliwą karierę.
Według pani Engelking, człowiek, pozostańmy przy nazwisku Kowalski, zabił Żyda. Niestety pani Engelking celowo, podkreślam - rozmyślnie zignorowała czynnik decydujący - okoliczności jakie towarzyszyły tej tragedii. Działo się to przecież w trakcie zaciskającej się pętli niemieckiej obławy na ukrywających się Żydów.
I patrzcie oto co się dzieje w ostatnich dniach - wydarzenia potwierdzają stosunek pani Engelking do Polski, a instytucja, którą kieruje pani Engelking, zachowuje się wobec Prezydenta tak jak się zachowała w trakcie rocznicy.
Komentarze
Pokaż komentarze (13)