Socjal media miały być forum wolności, alternatywą dla mediów głównego nurtu i propagandy, a czym się stały? Światową platformą reklamową, zabawką miliarderów, którzy używają jej do prania ludziom mózgu, agendą propagandy politycznej o międzynarodowym zasięgu, narzędziem wpływu i manipulacji społecznej dla mocarstw, autokratów i zbrodniarzy. Miało służyć nam, a jest wykorzystywane przeciwko nam. To bagno, od którego najlepiej byłoby się odciąć, a najlepiej je odciąć od ludzi. To jednak błędne myślenie, bo ci, którzy je właśnie wykorzystują przeciwko nam, o niczym więcej nie marzą jak tylko o tym, żeby nas odizolować, i żebyśmy byli zdani już tylko na nich.
Salman Rushdie w jednym z wywiadów udzielonych polskim mediom (jeden z nich już przywołałem w poprzednim wpisie1 ) podczas swojego pobytu w Polsce okazji Igrzysk Wolności w Łodzi, zadał intersujące pytanie:
"Wszyscy jesteśmy uwięzieni w sieci"
— Po prostu myślę, że żyjemy w epoce nieprawdy. Żyjemy w epoce kłamstw, gdzie kłamstwa dominują w dyskursie publicznym. Politycy są znani z tego, że nie zawsze mówią prawdę. Poziom nieprawdy wzrósł do tego stopnia, że prawie oślepia samą prawdę — mówił.
Podkreślał, że w tej sytuacji pisarze i artyści mają szczególną odpowiedzialność.
— Atak na prawdę sprawia, że bardzo ważne jest, abyśmy próbowali utrzymać się przy tym, czym ona jest. Prawda jest tym, co jest, nie tym, co nie jest. I staje się to trudne. Myślę, że jeśli jesteś pisarzem, jeśli jesteś artystą, to w pewnym sensie jesteś strażnikiem prawdy. I naszym zadaniem jest chronić ją i próbować podnieść ją ponad rosnącą falę nieprawdy. Czy nam się to uda, czy nie, to inna sprawa.
Zapytany o moment, w którym nieprawda mogła ostatecznie zwyciężyć nad prawdą, Rushdie wskazał na pojawienie się internetu.
— Ponieważ to, co zrobiło, to pomnożenie i powiększenie nieprawdy z bardzo, bardzo dużą prędkością. Więc cały świat mógł czytać to samo kłamstwo w tym samym momencie i znaczna liczba ludzi dałaby się na to nabrać.
Pisarz porównał współczesnych ludzi do much uwięzionych w sieci.
— Teraz wszyscy jesteśmy uwięzieni w sieci. Jesteśmy jak muchy. Kto jest pająkiem? To jest pytanie.
No cóż, pająków jest wiele, jedne mniejsze, drugie większe, są pająki czerwone, brunatne, pająki krzyżaki ;) etc. Muchy to my, czssem w nosie, czasem na stole, muchy upierdliwie, nachalne, chamskie i zabawne. Czasem mamy ochotę użyć łapki, ale to normalne. Pająki nie tylko rozkładają sieci, używają też lepów, na które muszki ochoczo siadają i już nie umieją się od nich oderwać. Muchy częściowo są same sobie winne, gdyż są zbyt łase na słodkości i zbyt łatwo dają sobą manipulować, są za mało krytyczne i zamiast szukać prawdy i faktów - zadowalają się prymitywną propagandą snutą przez owe pająki, które obiecują im raj na ziemi, natychmiastowe rozwiązanie ich wszystkich problemów (poprzez zamknięcie granic, albo aborcję na życzenie), a jak tylko dobiorą się do władzy - zapominają o ludziach, którzy ich tam wysłali i skupiaja się już tylko na załatwianiu swoich spraw.
Nie ma jednej metody, ani cudownego zaklęcia, które nas przed nimi obroni. Możemy być jedynie bardziej krytyczni i nie darzyć ich takim bezwzględnym zaufaniem, którym nie zawsze obdarzylibyśmy nawet swoich najbliższych, rodziców czy brata/siostry, nie mówiąc już o sąsiedzie czy koledze z pracy. Czemu więc tak łatwo obdarzamy takim zaufaniem obcych nam w istocie ludzi, których nigdy nie poznaliśmy osobiście i prawdopodobnie nie poznamy, nie mieliśmy z nimi osobiście nic do czynienia, nie wiemy kim są, co tak naprawdę myślą i robią, a jesteśmy gotowi dla nich zaryzykować nawet własne życie?
Każdy, kto kiedyś złapał się w sieć pajęczą np. na spacerze w lesie, wie, że jest tylko jeden sposób na wyrwanie się z niej: trzeba ją przerwać i zniszczyć, i nie chodzi tu o socjal media, bo to nie one są tymi sieciami. Sieci są w nas. Trzeba tylko umieć je zidentyfikować i się z nich wyrwać.
...
...
zdjęcie: Salman Rushdie podczas Igrzysk Wolności w Łodzi
Zobacz galerię zdjęć:
Komentarze
Pokaż komentarze (1)