Gdy jedni drzwi do demokracji nam uchylili – drudzy ich ościeżem postanowili zmiażdżyć pierwszym paluchy. Powód? Nie oni uchylali…
Grabili demokrację kierując się zasadą hien – gdzie dwóch się bije tam trzeci korzysta. Genetyczni oportuniści, konsekwentnie wprowadzając zamieszanie, najpierw zacierali ślady po swoim wcześniejszym statystowaniu – kompleksy, że nie oni grali pierwsze klamki w odmykaniu należało nie tyle wyleczyć, co według bystrzejszych obserwatorów zakłamać.
Zaserwowali mało wymyślny tuning (nieodmiennie nęcący dla pewnych grup podczep pod bóg honor ojczyzna) kojarzący się z montowaniem tandetnej, błyszczącej końcówki rury wydechowej koniowi pod ogon. Trójczłonowy wierszyk do recytowania – zwykłe miazmaty wszelakich szowinizmów – rzecz wprost deprecjonująca uważających się za zawodowych recytatorów. Dzisiaj obciach.
Kaczyński pod płaszczykiem rozbijania układu (czyli wprowadzania prawdziwej demokracji) od lat wpajał Polakom modę na dyktat nowych panów. Panów prawdziwie demokratycznych. Tymi panami oczywiście miał być przede wszystkim on sam, choć to jego zapasowy, a zarazem zasadniczy mózg czyli matka Jadwiga był głównym beneficjentem znoszonych do żoliborskiej willi (nory) łupów politycznych. Taki wtręt odnośnie źródeł ambicji. Gdy część ‘demokracji’ przebywała w więzieniach, rodzina przebywała w filmach. Tata i mama w filmie pt. ‘skromna, codzienna praca na rzecz ojczyzny’ – dzieciaki w filmie o mniej skromnym tytule. Niby nieistotny wtręt, acz psychologowie społeczni twierdzą, że jeżeli jednostkę socjalizuje się dostatecznie skutecznie – jednostka zionąć czosnkiem na bliźnich będzie nie wiedząc, że żarła czosnek. Czosnek jest smaczny i bakteriobójczy, ale głównie dla spożywającego – idąc w ludzi myje się zęby.
Cymański, Kurski, Ziobro and inni poniewczasie wystraszeni nieskutecznością Wodza – kolejna zmiana usiłująca wykonać geszeft z demokracją – okazują, że czują pewien wyziew.
Kolejni, uczący się na ‘tajnych kompletach’ demokracji, problem mają zarówno we wstydliwym artykułowaniu pochodzenia wyziewu, jak i w przekonaniu, że wyziewy są pożyteczne – problem zapobiegliwej i asekuracyjnej polityki. Co ważne, polityki, w której w/w skutecznie już udowodnili, że nie znają litości dla swojego głównego przeciwnika – czyli demokracji. Od zawsze to przed nią się asekurowali i starali (nadzwyczaj udanie) jej zapobiegać.
Od lat dobrze czujemy te zapaszki z ust ‘obrońców demokracji’…
Mamy oręż w walce z ‘demokratami’ – pamięć. I niech ona nam zacznie w końcu służyć. Żyjemy ponoć w kulturze odpowiedzialności za czyny – przebaczyć, jeśli taka ochota możemy, ale zapominanie boli.
Jeżeli hydra sama nie chce odrąbać sobie łba – pomóżmy hydrze, gdyż przecież widzimy jak się męczy…
Komentarze
Pokaż komentarze (6)