Przyczynek do wzmożonej, ogólnospołecznej dyskusji bez znajomości istoty rzeczy

Teatrzyk Zielona Gęś

ma zaszczyt przedstawić III akt opery pt.

"Judyta & Holofernes"

Występują:
Judyta
Holofernes
Chór
i Trębacze

Judyta:
Po dnia spiekocie
mroki niezmierne.
Tam – w tym namiocie
śpi Holofernes.

(wchodzi do namiotu drzemiącego Holofernesa)

Jakie to jednak smutne.
Serce przenika strach.
Zaraz cię, głowo, utnę.
Ciach.

Chór:
Ucina, ucina,
ucina głowę mu.
Ucina, ucina,
ucina.

Trębacze
(trąbią): Tru-tu-tu.

Judyta:
Koniec krwawego dzieła,
strach się z radością miesza,
już cię, głowo, ucięłam,
głowo Holofernesa.

Chór:
Ucięła, ucięła,
ucięła głowę mu.
Ucięła, ucięła,
ucięła.

Trębacze
(trąbią): Tru-tu-tu.

Holofernes
(z brakującą głową):
Ciekawe, jak ja teraz będę żył. Chyba żebym się przyzwyczaił.

Chór:
(podaje w wątpliwość oświadczenie Holofernesa):
Azaliż, azaliż,
azaliż, podły psie,
przyzwyczaisz, przyzwyczaisz,
ach, przyzwyczaisz się?

K U R T Y N A

Konstanty Ildefons Gałczyński
1947

Postscriptum

To tak a propos frazy o radosnym, rodzinnym charakterze święta Chanuki.