Stanęło w polu Pendolino...

Stanęło w polu Pendolino 
Stanęło i sapie, minuty płyną 
W wagonach siedzą same grubasy 
Siedzą i jedzą białe kiełbasy 
Jedzą, mlaskają z radosną miną 
Słoneczko świeci, minuty płyną
A kiedy już zjedli wszystkie kiełbasy 
Do końca, do dna, do spodu 
W wagony widmo straszliwe zajrzało, 
Widmo głodu.

Na szczęście w redakcji odbywa staż 
Progenitura Adama  Michnika 
Oni nad Polską  trzymają dziś straż, 
Więc  Pendolino problem nam  znika 
Dzwonią, depesze ślą, niczym 
komisarz Beria 
Interweniują i tu i tam 
Halooo ! Czy garmażeria ? 
- Tak, słucham pana - zaspany słychać głos
Nie spać !  to rozkaz !  sprawa priorytetowa 
Potrzebna nam dzisiaj jest pasztetowa 
Kilogramów circa minimum dwieście  
Do tego pieczeń wieprzowa w cieście
Przesyłka ma być kontenerowa 
Wysyłka na tor 3 koło Krakowa 
- Kto pokwituje ? - zaspany głos pyta 
Nie pytać ! rozkaz wykonać z kopyta 
Gdyż tak czy owak 
Przesyłkę odbierze 
Konduktor Nowak. 
Tak oto dziennikarz - stażysta, za młodu 
Uratował Pendolino przed klęską głodu. 

...a prawda o Pendolino jest taka
I każdy z wierszyka ją łatwo wyłuska,  
Że dzisiaj na torach pod Krakowem 
Zbuntował się "Potiomkin" Tuska

Copyright © Cecylia Gąsiorek

Grupa Poetycka “ Skafandryci “ Dom Pracy Twórczej Obory. 3.01.2015