Nie jestem przekonany o wszechmocy antypisu, którą sugerują lamenty niektórych zwolenników prawicy.. Antypis to słoń na glinianych nogach, który wrażenie potęgi robi poprzez nagłośnienie medialnej wrzawy, a jest to środowisko pozbawione jakiejkowiek koncepcji rozwoju Polski i świata, a przez to skazane na upadek. Demoliberalizm jest ideowo kaputt a w chwili obecnej popadł już w problemy strukturalne, wskutek których zawali się w ciągu najbliższych kilku lat.
Poparcie dla totaksów najlepiej pokazuje zdjęcie pustej sali PE.
https://wpolityce.pl/polityka/482318-kleska-totalsow-fatalna-frekwencja-na-debacie-o-polsce
https://www.salon24.pl/u/zamkinapiasku/1013216,albo-anarchia-albo-suwerennosc-albo-po-lub-cos-podobnego
Siła antypisu tkwi jedynie w jego destruktywnym dla myślenia politycznego jazgocie. Jazgot ten jest niewątpliwie stresujący dla otoczenia, ale trzeba wykazać cierpliwość z jednej strony oraz podjąć przeciwdziałania w przestrzeni publicznej.Nic innego te środowiska sobą nie reprezentują, a jeżeli reprezentują, to wyłącznie obce lub oligarchiczo-mafijne interesy. Nie są w stanie dodać wartości dodanej, natomiast wysysają kapitał finansowy jak i kapitał społeczny i tak przyczyniają się do destrukcji ładu społecznego.
PIS i środowiska patriotyczne tym się różnią od demoliberałów i postkomunistów, że mają przekonania ideowe, oparte na nich koncepcje społeczne i rozwojowe i motywacje do zmiany rzeczywistości. Warto jednak by srodowiska wspierające zmiany zdały sobie sprawę z tego, że polityka musi toczyć się dwutorowo - poprzez działania polityków i aktywność obywateli, które wzajemnie by się wspierały.
Inne tematy w dziale Polityka
