TSUE zajął stanowisko ws. WIBOR-u. Ważny wyrok dla kredytobiorców

Pytania prejudycjalne z Częstochowy. Jest odpowiedź TSUE

Wyrok zapadł w odpowiedzi na pytania prejudycjalne skierowane do TSUE przez Sąd Okręgowy w Częstochowie. Sprawa dotyczyła umowy kredytu hipotecznego ze zmiennym oprocentowaniem, zawartej z konsumentem w sierpniu 2019 r.

Sąd powziął wątpliwości, czy dyrektywa w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich pozwala na badanie postanowień dotyczących oprocentowania opartego na WIBOR-ze. Kluczowe było również pytanie, czy takie klauzule mogą zostać uznane za nieuczciwe ze względu na brak szczegółowego poinformowania klienta o sposobie ustalania wskaźnika referencyjnego.

Trybunał jednoznacznie wskazał, że wymóg przejrzystości, wynikający z unijnej dyrektywy, nie nakłada na bank obowiązku przekazywania konsumentowi szczegółowych informacji o metodologii wskaźnika referencyjnego, takiego jak WIBOR.

W ocenie TSUE konsument powinien być w stanie zrozumieć ogólny mechanizm działania oprocentowania zmiennego oraz jego potencjalne skutki ekonomiczne, ale nie musi otrzymywać technicznego opisu sposobu wyliczania wskaźnika, który opiera się na skomplikowanych regułach rynkowych i regulacyjnych.

Zobacz takżeABW ma zająć się Cenckiewiczem. Szef BBN był na RBN

WIBOR pod ochroną unijnych regulacji

Trybunał zwrócił uwagę, że WIBOR funkcjonuje w ramach wyczerpujących regulacji prawnych na poziomie Unii Europejskiej, a nadzór nad ich przestrzeganiem sprawują właściwe organy krajowe. To istotny element uzasadnienia wyroku.

Jeżeli wskaźnik referencyjny – taki jak WIBOR – jest zgodny z obowiązującymi ramami prawnymi, to klauzula umowna, która się do niego odwołuje, nie powoduje sama w sobie znaczącej nierównowagi między stronami na niekorzyść konsumenta. Oznacza to, że sam fakt zastosowania WIBOR-u w umowie kredytowej nie może być automatycznie uznany za naruszenie praw konsumenta - stwierdził TSUE.

"W przypadku gdy umowa o kredyt hipoteczny na nieruchomość mieszkalną zawiera klauzulę przewidującą zmienną stopę procentową opartą na indeksie referencyjnym zdefiniowanym w rozporządzeniu 2016/2011, wymóg przejrzystości wynikający z tego przepisu nie nakłada na kredytodawców szczególnych obowiązków informacyjnych dotyczących metodologii tego indeksu" - brzmi wyrok TSUE.

"Wymóg przejrzystości przewidziany w dyrektywie nie nakłada na bank obowiązku przekazania konsumentowi szczegółowych informacji na temat metodologii wskaźnika referencyjnego, takiego jak WIBOR. (..) To administrator ma obowiązek publikować lub udostępniać główne elementy metodologii każdego wskaźnika, który dostarcza, i do których bank może odsyłać konsumenta. Wszelkie dodatkowe informacje przekazane przez bank w danym wypadku nie powinny przedstawiać zniekształconego obrazu tego wskaźnika" - dodał trybunał.