Okiem ogrodnika
Rodzina i społeczeństwo, czyli - jak żyć?
69 obserwujących
1072 notki
389k odsłon
954 odsłony

Przyczyny holokaustu

Wykop Skomentuj4

Wszelkie opinie i opracowania tyczące holokaustu koncentrują się „fizycznej” realizacji tego zamierzenia opisując bestialstwo wykonawców i ich pomocników, a pomijają przyczyny i powody decyzji  o tej formie ludobójstwa, a także tego, kto te decyzje podjął.

 

W poprzedniej notce, „Holokaust: w interesie judaizmu?” wskazałem, że decyzja o „eliminacji” żydowskiej ludności wschodniej Europy mogła być podjęta przez żydowskich decydentów. To bardzo ważna konstatacja, gdyż decyzje tego rodzaju nie mogą być w sprzeczności z celem cywilizacyjnym judaizmu; tu taka sprzeczność nie zachodzi. Życie ludzkie nie jest czynnikiem podstawowym dla realizacji celów judaizmu; stanowi jedynie czynnik w procesie realizacji idei.

Aby zrozumieć tę narrację konieczna jest perspektywa cywilizacyjna widzenia problemu, gdzie istotne jest rozróżnienie systemu personalistycznego od gromadnościowego (za Konecznym). Żydzi tworzą system gromadnościowy, gdzie odpowiedzialność za realizację celu cywilizacyjnego spada na cały naród. Zatem cały „naród wybrany” ma dążyć do uzyskania panowania nad światem, a gdzie, w razie konieczności, może wystąpić potrzeba poświęcenia jakiejś jego części.

W systemie personalistycznym każda jednostka – osoba jest integralną całością i sama decyduje swojej roli, gdzie, w przypadku poświęcenia, dotyczy to nie jej części, a całości.

 (Tematyka do rozważań psychologicznych, gdyż np. jednym z wniosków badań nad problemem, był podobno taki, że kobieta skłonna jest poświęcić swoje życie, jeśli byłoby to związane z uratowaniem trojga jej dzieci. Takie wnioski mają przełożenie na całe społeczeństwo).

 

 Odrębną kwestią, ale też istotną w analizie przyczyn holokaustu, jest porównanie z podobnymi zdarzeniami historycznymi.

Tu ciekawostka, ale sprawa eliminacji wrogiej populacji była częstym przypadkiem w dziejach. „Humanitarne” okazywało się przesiedlenie jakiegoś plemienia na odległe tereny; równie częsta była fizyczna eliminacja.

Warto zastanowić się nad najbardziej nagłaśnianymi przypadkami takich działań. Można zacząć od Chin, gdzie cesarz Zheng po jednej z bitew nakazał wymordować jeńców.

Podobne metody stosowali Mongołowie przy podboju Chin; po najeździe, z kwitnącego, wielomilionowego kraju zostało przy życiu kilkaset tysięcy ludzi. Kontynuacją były „wyczyny” Tamerlana. Ale równe im w bestialstwie były działania żydowskie, kiedy to po zdobyciu Jerozolimy przez Persów, Żydzi wykupili jeńców chrześcijańskich i wymordowali ich – szacunki mówią, że było to blisko 90 000 ludzi.

Z bliższych przypadków mamy podobne zachowanie ukraińskie, gdy po bitwie pod Batohem wykupiono od Tatarów polskich jeńców i ich zamordowano (1652).

Z historii najnowszej mamy ludobójstwo Ormian rozmiarami zbliżone do holokaustu żydowskiego.

 

Już te przykłady wskazują, że był to często stosowany  sposób „rozwiązywania problemów demograficznych”.

Specyficzną formę mają metody zastosowane przez sowietów w ZSRR i wzorowane na nich metody niemieckie. Podobieństwo wynika z tego, że w obu przypadkach ich organizatorami były „służby” w których istotną rolę odgrywali Żydzi. Zwodnicze jest tu odwoływanie się do niemieckiego antysemityzmu, gdy w znacznej mierze realizatorami form ekspresji byli urzędnicy o żydowskim pochodzeniu.

Innowacyjność metody polegała na eksploatacji pracą ludzi przeznaczonych do likwidacji aż do fizycznego wyeksploatowania organizmu. Taka była idea „gułagów” i hitlerowskich obozów koncentracyjnych.

 

Po tym wstępie można przejść do oceny podstaw i specyfiki holokaustu Żydów w czasie II WŚ.

W samej zasadzie eliminacji „zbędnej” ludności – nie ma nic nowego. To samo miało dotyczyć wszystkich Słowian z najbardziej proniemieckimi Ukraińcami włącznie. Ważne są zatem podstawy i sposoby realizacji celu.

W poprzedniej notce wspomniałem, że eliminacja ludności żydowskiej pochodzącej z wschodniej Europy była za wiedzą i zgodą czynników decyzyjnych międzynarodowych organizacji żydowskich.

Ten wątek należy pogłębić, gdyż łatwo dopatrzyć się narracji nakazującej tej ludności włączania się w proces samolikwidacji. Oczywiście, to nie musiało dotyczyć szeregowych członków tej społeczności, ale jest widoczne w decyzjach żydowskiej starszyzny (mowa o Judenratach i policji żydowskiej). Ludności te gremia wpoiły zasadę, że nie wolno przeciwstawiać się poleceniom niemieckim, a wszelkie – ściśle wykonywać.

Bez pomocy Niemcom przez Żydów holokaust w zrealizowanym zakresie był niemożliwy. Współpraca z Niemcami miała charakter narodowego obowiązku i nie dziwi, że nawet najbardziej zbrodnicze czyny dokonane przez Żydów podlegały amnestii. Oficjalnym powodem było działanie pod groźbą utraty życia, ale faktycznym – wykonywanie (niekiedy nadgorliwe) poleceń starszyzny żydowskiej.

Wykop Skomentuj4
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale Polityka