Wielki, poznański rabin

W uznaniu tej jego roli, Rada Miasta Poznania nadała skwerowi, położonego przed dawną synagogą jego imię. Imię będące świadectwem jego wyjątkowej – nie tylko dla polskich Żydów – pozycji duchowej.

Był czerwiec 2007 roku. Na terenie Międzynarodowych Targów Poznańskich zebrało się kilkuset przedstawicieli judaizmu. Ktoś postronny, patrząc na to wydarzenie mógłby pomyśleć, że w tym dniu czas w Poznaniu stanął w miejscu. Że nad Wartę powrócili dawni, poznańscy żydzi.

Obrazek ten nie był jednak złudzeniem. Nie był czymś przypadkowym. To synowie Mojżesza, zjechali się z całego świata, aby na tym, zamienionym przez Niemców na miejsce użytkowe dawnym, żydowskim cmentarzu, uczcić pamięć jednego ze swych najsłynniejszych rabinów. Rabina Akiwy Egera.

Znamienity duchowny urodził się 8 listopada 1761 roku, w węgierskim Eisenstadt, jako Akiwa Guns. Od początku był cudownym dzieckiem, to też rodzice wcześnie wysłali go do rabinackich szkół w Mattersdorfie i Wrocławiu. Młody człowiek szczególnie upodobał sobie tę drugą szkołę, prowadzoną przez jego wuja, Wolfa Ejgera, na którego cześć przyjął nazwisko Eger.

Wyróżniając się wybitnymi zdolnościami szybko osiągną w rabinackim świecie wysoką pozycję. Wyróżnił się w nim jako zdecydowany przeciwnik chasydyzmu oraz tak zwanego ruchu reformowanego.

Od 1791 roku, rabin Eger sprawował rabinackie funkcje w Mirosławcu, gdzie prowadził obleganą szkołę talmudyczną. W 1815 roku został zaś rabinem Poznania, który to urząd sprawował aż do śmierci, w dniu 15 października 1837 roku. Jego doczesne szczątki spoczęły wówczas właśnie na żydowskim cmentarzu przy ulicy Głogowskiej. Urząd poznańskiego rabina pozostał jednak w rodzinie Egerów, bowiem funkcje po ojcu przejął, będący wcześniej rabinem kaliskim, syn Salomon.

Rabin Akiwa Eger pozostawił po sobie olbrzymią spuściznę literacką, obejmującą rozliczne komentarze między innymi do Talmudu i Miszny oraz wiele reguł metodologicznych. To właśnie przez tę twórczość był on jedną z najbardziej znanych postaci ówczesnego judaizmu. I to właśnie w uznaniu tej jego roli, Rada Miasta Poznania nadała skwerowi, położonego przed dawną synagogą jego imię. Imię będące świadectwem jego wyjątkowej – nie tylko dla polskich Żydów – pozycji duchowej.

Tu polityka zaczyna swój dzień www.300polityka.pl