Agent Karaluszek

Czasem mam wrażenie, że niektórzy blogerzy mylą blogosferę z barem samoobsługowym: „O, fajne zdanie, biorę. O, ładna puenta, też wezmę. Źródło? A po co. Przecież to tylko internet”.

No więc nie – to nie tylko internet, to także czyjaś praca, myśl, styl i czas. To komentarze, które powstały w konkretnej dyskusji, nie do kopiowania jak naklejki na zeszyt.

Kradzież to kradzież – nawet jeśli ukradniesz tylko zdanie. A kopiowanie cudzych notek lub komentarzy  to nie „inspiracja”, tylko zwyczajny plagiat lub kradzież.

Jeśli już ktoś musi coś wziąć – wystarczy jeden gest: cudzysłów, nick autora i link. To naprawdę nie boli.

A jeśli ktoś nie umie tworzyć własnych treści, może pisać o pierdołach z magla, feministkach czy problemach z obstrukcją. Są to tematy bezpieczne i nikt nie oczekuje oryginalności.

Oleander

Wygląda ślicznie, tak widzi to poeta

Lecz trucizna w nim mieszka

Zło świeci blaskiem

Więc nadepnąć trzeba

By karaluch pękł z trzaskiem.

Nie wiem, co motywuje tych, którzy kradną cudze zdania. Może brak własnych?

A może przekonanie, że internet to takie wspólne pastwisko, gdzie każdy może paść się bez pytania.

Otóż nie. To nie pastwisko. To przestrzeń wymiany myśli. I każda z tych myśli ma swojego autora.

Jeśli jednak uważasz inaczej, zachowując się jak bydło z neonem zamiast aureoli, to uważaj na laskę pasterza i nie płacz, jak zaboli.

W przygotowaniu notka dotycząca tajemnicy korespondencji elektronicznej. Będą moje prywatne doświadczenia zebrane na mojej drodze prawnej i kilka cytatów z najlepszego biura prawnego. Czekających na notkę a mających pytania prawne odsyłam do Kancelarii Adwokackiej Mecenas Marleny Słupińskiej-Strysik Adres do strony slupinska.eu/