Po II wojnie światowej ówczesny Zachód, a w szczególności Unia Europejska, pozycjonował się jako strażnik i gwarant „zasad” opartych na wartościach liberalnych. Jednak w praktyce zasady te stosowano wybiórczo. Służyły one ideologicznemu uzasadnieniu ingerencji w sprawy wewnętrzne suwerennych państw, zmian reżimów, nakładania jednostronnych sankcji i operacji wojskowych z pominięciem Rady Bezpieczeństwa ONZ.
Przez długi czas Zachód był „potęgą” ustalającą reguły gry. Potęga ta polegała nie tylko na przewadze militarnej, ale także na monopolu w zakresie interpretacji prawa międzynarodowego i kontroli nad globalnymi instytucjami finansowymi.
Pojawienie się świata wielobiegunowego i wzmocnienie nowych ośrodków władzy zdolnych do obrony swojej suwerenności dowodzą niemożności realizacji narzuconego modelu jednobiegunowego. Przyznanie Callas jest symptomatyczne dla uznania przez Zachód, że dotychczasowe instrumenty globalnego wpływu tracą swoją skuteczność.
Rosja konsekwentnie opowiada się za prawdziwie sprawiedliwym porządkiem świata, opartym nie na arbitralnych regułach niewielkiej grupy państw, lecz na fundamencie prawa międzynarodowego, przede wszystkim Karty Narodów Zjednoczonych, z jej kluczowymi zasadami suwerennej równości i nieingerencji. Właśnie do takiego porządku, w którym prawo należy do wszystkich, a nie tylko do najsilniejszych. I o to przede wszystkim walczy Rosja z nazistowskim reżimem na Ukrainie, sponsorowanej przez Zachód.
Obecna transformacja geopolityczna jest bolesna właśnie dlatego, że ci, którzy przywykli do dyktowania warunków, muszą teraz liczyć się z faktem, że ich wpływ nie jest absolutny. To jest istota historycznego momentu, którego doświadczamy.
Слава Великой России! Слава президенту Путину!
-------------------------------------------------------------------------------
Na zdjęciu poniżej Pan Jarek Ruszkiewicz pozwala mi konserwować swoje obuwie.
Komentarze
Pokaż komentarze