36 obserwujących
616 notek
846k odsłon
3683 odsłony

Bandyta wśród pisarzy i pisarz pośród bandytów

Wykop Skomentuj89

Gdyby tak zmienić bieg zdarzeń i naszego bohatera przenieść w czasy starożytnego Rzymu prędko by się w nich zapewne odnalazł, a Wielka Historia zapisałaby go wnet na swych stronach, tak samo jak jego starożytne odbicie;  porywczego awanturnika i spiskowca - Katylinę. Ujawniwszy próbę zamachu na własne życie, niedoszła ofiara, czyli Cyceron wypowiedział wówczas przeciwko Katylinie pamiętne słowa w Senacie rzymskim. Ja zaś celowo wydłubawszy z cycerowej mowy nazwisko spiskowca, a wstawiwszy w to miejsce jego  drugie imię sparafrazuję słowa Cycerona tak:

"Quousque tandem abutere, Sergius, patientia nostra?"   (Jak długo jeszcze będziesz, Sergiuszu nadużywać naszej cierpliwości?)

Jak ktoś sięgnie do Wikipedii pod hasło "pisarze okresu międzywojennego"  próżno będzie szukać.

Imienia i nazwiska Sergiusz Piasecki bowiem nie znajdzie. Jest to zapewne jakaś nieuzasadniona, dalsza, tym razem internetowa podła zmowa milczenia, bo przecież można wiele o tym genialnym literackim samouku godnym Jacka Londona gdzie indziej przeczytać.

Urodził się Sergiusz Piasecki w dniu 1 kwietnia 1901 roku w Lachowiczach będących częścią guberni Mińskiej rozległego na pół świata imperium Romanowów. Ojciec jego - Michał Piasecki był zrusyfikowanym, klepiącym biedę szlachcicem, matką zaś bogata chłopka   Kławdia Kułakowicz. W domu co naturalne w przypadku zruszczenia mówiono po rosyjsku. Matka podobnie jak ojciec od początku miała wyjątkowy  problem z dzieckiem, skoro wychowaniem małego Sergiusza zajęła się kochanka jego ojca Michała niejaka  Filomena Gruszewska, sadystka z urodzenia, której to dręczony i bity przez nią Sergiusz zawdzięcza późniejsze poczucie braku strachu przed jakąkolwiek sprawiedliwością za dokonywane przez siebie czyny.

Słynny późniejszy polski historyk, urodzony w carskim Uljanowsku Paweł Jasienica ( Leon Lech Beynar) i adiutant sławnego Żołnierza Wyklętego majora "Łupaszki" opisując swoje dzieciństwo wspomina, iż  realia życia w Rosji za czasów Mikołaja II były w miarę znośnie. Polacy mieli wolną rękę niemal we wszystkim poza jednym: mieli zakaz stowarzyszać się i zrzeszać.

Z wspomnianej wolnej ręki skorzystał w pełni również i Sergiusz Piasecki,  ale już wedle własnego uznania. Mając bowiem ledwie  kilkanaście lat wdał się w szkolną bójkę przez co trafił do miejscowego więzienia. Musiała to być mocna bójka, skoro wylądował w celi. Wspomniany Jasienica opisuje, że w ostre zimy okoliczni  chłopi dla rozrywki urządzali między sobą na zamarzniętych rzekach bijatyki przeradzające się w bitwy  na kamienie, sztachety, cepy, w których brały udział czasem całe wsie. Bywało że trup słał się gęsto na lodzie.

Czy Piasecki trafił do aresztu za spowodowanie ciężkiego uszkodzenia ciała? Być może. Prawdopodobnie groziła mu z tego powodu dłuższa odsiadka, a kto wie, może i wysyłka na Syberię skoro z wspomnianego więzienia uciekł.

Drugim powodem do ucieczki jest również i czas, w którym to się zdarzyło. Imperium Romanowów chyliło się ku upadkowi w związku z czym było ustawicznie wstrząsane demonstracjami robotników  i żołnierzy podburzanymi przez bolszewików z powodu kryzysu i przedłużającej się I wojny światowej.

W takim to okresie młodociany Piasecki trafia do Moskwy. Na własne oczy widzi wybuch szatańskiej rewolucji, tryumf bolszewików i ich zbrodnie. Z ręki czerwonych giną w Moskwie jego poznani tam przyjaciele, być może tacy jak on, bezdomni uciekinierzy. W Piaseckim koduje się od tego momentu głęboka nienawiść do bolszewików.

Ferdynand Ossendowski będący również świadkiem tamtych dni w swojej książce pod tytułem "Lenin"  tak to opisuje:

"Obławy trwały bez przerwy. Wyłapywano wszędzie bezdomne dziewczęta, dzieci prawie, utrzymujące się z nierządu.(...) Na chłopaków polowano po śmietnikach, po suterynach zburzonych domów, po cmentarzach gdzie ukrywali się przed mrozem i pościgiem. W rzadko uczęszczanych miejscach kładziono przynętę - trupy koni, psów, worek zgniłych ziemniaków i urządzano zasadzki jak na dzikie zwierzęta. Chorych na nosaciznę i trąd wyprowadzano z miasto, kazano kopać rowy i rozstrzeliwano. Z nimi ginęli chorzy na szkorbut i syfilis. Moskwa została oczyszczona od tłumów bezdomnych dzieci."

Piasecki opuszcza Moskwę i wraca do Mińska. Tutaj również wrze nastrój rewolucyjny, ale on widząc do czego są zdolni bolszewicy woli chodzić własnymi drogami. Przystaje  do bandy miejscowych złodziei i morderców, ale kiedy do Mińska wkraczają biali, ten zrusyfikowany wolny ptak, wiedziony iskrą jaką tylko Polacy mogą posiadać w głębinach swego serca, porzuca przestępczy światek i wstępuje w szeregi  Dywizji Litewsko-Białoruskiej. Dywizja ta dowodzona jest bowiem przez polskich oficerów w carskich mundurach i maszeruje przeciwko czerwonym z ofensywą na wschód, a później odepchnięta bolszewickim kontruderzeniem bierze udział w krwawej obronie stolicy Polski - Warszawy. 

Wykop Skomentuj89
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale Kultura