Udomowiony gatunek kota dotarł do Chin późno, około VIII wieku n.e., najprawdopodobniej dzięki handlowi wzdłuż Jedwabnego Szlaku , który łączył Bliski Wschód z Azją. Prawdopodobnie przyciągnęła go do chińskich wsi proliferacja gryzoni. To tutaj ponad 5000 lat temu, w początkach rozwoju rolnictwa, kot bengalski został zaadoptowany przez ludność.
Z tradycji chińskiej pochodzi przesąd, że jeśli kot myje sobie pyszczek, to zacznie padać deszcz.
Kot jest z ponad 500 milionów zwierzątek jednym z najbardziej popularnych przedstawicieli. Wszystkie obecne rasy kotów domowych wywodzą się od kota afrykańskiego i dzikiego kota z Bliskiego Wschodu. Według badań opublikowanych w 2004 roku, początki pojednania człowieka i kota miały miejsce na Bliskim Wschodzie od 9000-7000 pne, wraz z narodzinami rolnictwa.
W latach 90. XX wieku, wraz z ponownym otwarciem odcinka Mutianyu Wielkiego Muru dla zwiedzających i z rozwojem infrastruktury turystycznej, kilka bezpańskich kotów zaczęło pojawiać się w pobliżu restauracji i sklepów u podnóża muru.
Marnowanie żywności i działalność człowieka zapewniły im dogodne warunki do przetrwania.
Odcinek Mutianyu Wielkiego Muru (慕田峪) został zbudowany w 1368 roku i rozciąga się na wschód do Gubeikou (古北口镇) i na zachód do Przełęczy Juyong (居庸关云台).
Pełnił on funkcję strategicznego ośrodka wojskowego chroniącego stolicę i jest domem dla kultowych zabytków, takich jak Zhengguantai i Dajiaolou, słynących ze stromych zboczy.
Odcinek Mutianyu Wielkiego Muru jest położony 70 kilometrów od centrum Pekinu, jest jednym z najsłynniejszych odcinków Wielkiego Muru Pekińskiego stanowiąc kwintesencję Wielkiego Muru z czasów dynastii Ming.
Budowa odcinka Mutianyu charakteryzuje się unikalnym stylem. Dla przykładu Przełęcz Zhengguan, z trzema wieżami strażniczymi połączonymi w jedną centralną, jest rzadkością wśród odcinków Wielkiego Muru.
Na północnym zachodzie rozciągają się słynne krajobrazy Wielkiego Muru. Surowy teren charakteryzuje się falami, przywodzącymi na myśl szybującego w powietrzu smoka. Wiosną i latem wzgórze przybiera barwną roślinność kołysaną szumem wody; jesienią zdobią je czerwone liście i obfite owoce. Zimą ten odcinek jest pokryty kołdrą śniegu, oferując malowniczy krajobraz.
To środowisko zapewnia kotom bezpieczne schronienie: gęsta roślinność, warstwowe struktury kamienne i minimalne narażenie na nadmierną aktywność człowieka zapewniają wystarczającą ilość schronienia i miejsc do odpoczynku.
Na Wielkim Murze w Mutianyu usadowiło się dziesiątki kotów!
Większość z nich jest bardzo „czuła”; w ogóle się nie kłócą, zachowują się jak rodzina, dzielą się jedzeniem, strzegą Wielkiego Muru dniem i nocą i zasługują na naszą miłość i opiekę!!
Te koty na Wielkim Murze nie żyją tak wygodnie, jak te z Zakazanego Miasta! Nie mają stałych opiekunów, schronisk i polegają głównie na „usługach » turystów. Zimą z tak małą liczbą odwiedzających, głód jest na porządku dziennym!
Koty to wolne istoty, które piją gdy są spragnione, jedzą gdy są głodne, śpią kiedy mają ochotę. Czynią co chcą bez konieczności zadowolenia innych. Nie lubią aby ich ego było dominowane, to my musimy się przystosować do ich kociego życia. Są wierne i kochające, demonstracja ich uczuć jest subtelna i głęboka.
Tylko ci, którzy potrafią zagłębić się z szacunkiem i oddaniem w ich charakter, otrzymają od nich łaskę. Ci, którzy są chwiejni i krzykliwi nigdy nie uzyskają ich sympatii.
Komentarze
Pokaż komentarze (1)