Kto kogo odetnie? Iran, Chiny i amerykańska gra o surowce krytyczne

Witam serdecznie,

jak poinformowała w środę rzeczniczka Białego Domu Karoline Leavitt, wizyta prezydenta USA Donalda Trumpa w Chinach odbędzie się w dniach 14-15 maja. To ważne, bo pierwotnie miała odbyć się w dniach 30 marca-2 kwietnia.

Można stwierdzić, że atakiem na Iran Trump chciał uzyskać lepszą pozycję negocjacyjną przed rozpoczęciem rozmów z Chinami. Państwo Środka jest bowiem największym odbiorcą irańskiej ropy. Mówiąc wprost - najpierw operacją w Wenezueli, a następnie operacją w Iranie Trump chciał pozbawić Chiny sporej części zewnętrznych dostaw ropy naftowej. O ile w przypadku Wenezueli można mówić o sukcesie, o tyle z Iranem plan ewidentnie nie idzie po myśli Trumpa, a najlepszym dowodem jest właśnie zmiana terminu planowanego wcześniej spotkania w Pekinie.

Irańska ropa nadal płynie do Chin

Co ważne, choć transport węglowodorów przez Cieśninę Ormuz jest obecnie bardzo ograniczony, to Iran idzie na ustępstwa wobec swoich sojuszników, do których należą m.in. Chiny.

Chiny nie zostały zatem całkowicie odcięte od irańskiej ropy. Konflikt na Bliskim Wschodzie poważnie utrudnił dostawy, podniósł koszty i zwiększył ryzyko, ale tankowce z irańską ropą nadal docierają do Chin, choć w mniejszych wolumenach i przy większej niepewności. Chiny radzą sobie dzięki dużym zapasom, dywersyfikacji dostaw i zwiększonym zakupom z Rosji.

Tak czy inaczej, Chinom sytuacja wywołana przez Trumpa jest nie na rękę, dlatego można założyć, że jeśli zapowiedziane na maj rozmowy nie przebiegną korzystnie dla Państwa Środka, Chiny uderzą w USA ograniczeniami w eksporcie surowców krytycznych.

Chińska dominacja w obszarze surowców krytycznych

Przypomnę, że Stany są w przypadku wielu kluczowych surowców bardzo mocno uzależnione od zewnętrznych dostaw, szczególnie z Chin. Dobrze pokazuje to poniższa grafika na której wymienione są surowce, oraz kraje od których uzależnione są USA w zakresie ich importu. Jak widzicie, Chiny pojawiają się tu bardzo często, niejednokrotnie stanowiąc 100% importu.

Na chwilę obecną wiele wskazuje na to, że wojna na Bliskim Wschodzie szybko się nie skończy. To oznacza, że USA będą musiały zadbać o dostawy pierwiastków kluczowych do produkcji zaawansowanej broni, którą właśnie zużywają.

Przykładowo, poniższa grafika pokazuje, jakie metale niezbędne są do produkcji pocisków Tomahawk. Przypomnę, to właśnie taką rakietą Amerykanie zabili za jednym zamachem ok. 160 dziewczynek, zrównując z ziemią szkołę podstawowa Shajara Tayyiba.

Jak donosi ZeroHedge:

"w Waszyngtonie zapasy pierwiastków ziem rzadkich wystarczą zaledwie na DWA MIESIĄCE – to poważne ostrzeżenie dla amerykańskiego sektora obronnego, technologicznego i bezpieczeństwa czystej energii. Ten kryzys uwydatnia wrażliwość naszych kluczowych łańcuchów dostaw minerałów, w 100% zależnych od importu kluczowych materiałów."

Odcięcie USA od metali ziem rzadkich

Zatem warto śledzić ruchy, jakie w związku z wojną na Bliskim Wschodzie wykonują Chiny, bo niewykluczone, że zaraz przeczytamy o wstrzymaniu eksportu metali ziem rzadkich bądź innych krytycznych surowców z tego kraju.

Dodam, że mnie ten wątek szczególnie interesuje, dlatego na mojej liście obserwowanych aktywów znajdują się spółki takie jak:

MP Materials
Energy Fuels
Lynas Rare Earths
Iluka Resources

Neo Performance MaterialsNa koniec wspomnę, że Energy Fuels w ostatnim czasie rozpoczęła produkcję ciężkich metali ziem rzadkich, co jest przełomem i znacząco zwiększa to rolę, jaką ta spółka odgrywa w kształtowaniu się poza-chińskiego łańcucha dostaw metali ziem rzadkich.