7 obserwujących
554 notki
968k odsłon
2153 odsłony

Insulinoodporność. Przyczyny, objawy, dieta

Insulina reguluje poziom cukru we krwi. Obniżona wrażliwość na działanie insuliny jest szczególnie groźna dla osób z nadwagą i otyłością.
Insulina reguluje poziom cukru we krwi. Obniżona wrażliwość na działanie insuliny jest szczególnie groźna dla osób z nadwagą i otyłością.
Wykop Skomentuj18

Insulinoodporność to obniżona wrażliwość na insulinę. Sprzyja rozwojowi cukrzycy typu 2 i chorób wieńcowo-sercowych.

Insulina to hormon, który reguluje poziom cukru we krwi. Obniżona wrażliwość na działanie insuliny jest szczególnie groźna dla osób z nadwagą i otyłością. Częściej także występuje w ich przypadku.

Na czym polega brak wrażliwości organizmu na insulinę? Mamy z nim do czynienia gdy organizm za słabo reaguje na właściwe dawki insuliny, więc zaczyna produkować coraz więcej tego hormonu.  

Insulinoodporność to element zespołu metabolicznego: grupy zaburzeń występują nierzadko razem u jednej osoby.  Otyłość, nadciśnienie tętnicze, poziom glukozy we krwi na czczo równy lub wyższy niż 100 mg/dl, zaburzenia metabolizmu triglicerydów i cholesterolu składają się na zespół metaboliczny. 

Brzuch insulinowy a insulinoodporność

Brak wrażliwości na insulinę to częsta przypadłość ludzi z nadwagą i otyłością: tak działa nadmiar tkanki tłuszczowej. Wytwarza ona nadmiar substancji, których efekty są przeciwstawne do insuliny albo hamują jej działanie. Tzw. brzuch insulinowy, czyli nadmiar tłuszczu na brzuchu oznacza również bezpośrednie wydzielanie do krwi wolnych kwasów tłuszczowych. 

Brak wrażliwości na insulinę to częsta przypadłość ludzi z nadwagą i otyłością
 Brak wrażliwości na insulinę to częsta przypadłość ludzi z nadwagą i otyłością

Insulinoodporność występuje również przy pierwotnej nadczynności przytarczy, akromegalii, nadczynności tarczycy, nadmiernym wydzielaniui glukagonu i przy zespole Cushinga. 

Lekarze podkreślają, że obniżona wrażliwość na działanie insuliny zwiększa się z wiekiem człowieka. Istotnymi czynnikami sprzyjającymi jej rozwojowi jest też niska aktywność fizyczna i wysokokaloryczna dieta. Insulinoodpornością częściej zagrożeni są mężczyźni, u których częściej pojawia się otyłość brzuszna. Czynnikami ryzyka są również alkohol i palenie tytoniu. Insulinoodporność może pojawić się również u kobiet w ciąży. 

Obniżona wrażliwość na insulinę: choroby

Insulinoodporność może prowadzić do rozwoju licznych chorób, na czele z cukrzycą typu 2. Ciągły, nienaturalnie wysoki poziom produkcji insuliny obciąża trzustkę (hiperinsulinemia). Nadczynność w efekcie prowadzi do spadku jej wydolności i zmniejszenia się ilość wydzielanej insuliny. A to prowadzi do cukrzycy.

Insulinoodporność może prowadzić do rozwoju cukrzycy
 Insulinoodporność może prowadzić do rozwoju cukrzycy.
Poza tym schorzenie skutkuje chorobami układu wieńcowo-sercowego (najczęściej w tym przypadku diagnozowana jest miażdżyca). Osoby dotknięte nim cierpią także na niealkoholowe stłuszczenie wątroby. 

Zdaniem części lekarzy zwiększa ono także ryzyko wystąpienia zespołu policystycznych jajników: nadmiar insuliny ma stymulować komórki jajników do produkcji męskich hormonów płciowych. 

Objawy i zwalczanie insulinoodporności 

Objawy obniżonej wrażliwości na działanie insuliny to zaburzenia gospodarki węglowodanowej, nadciśnienie tętnicze, zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi, podwyższenie poziomu cholesterolu we krwi i zwiększenie ponad normę stężenia trójglicerydów we krwi. Insulinoodporność może też jednak przebiegać w sposób utajony. 

W praktyce do objawów insulinoodporności należą częsta senność i zmęczenie nawet po niewielkim wysiłku, kłopoty ze snem i z cerą, bóle głowy, zwiększona suchość skóry na karku, pod pachami i w okolicy kostek, częste infekcje ginekologiczne i dróg moczowych, napady głodu i szybkie odczuwanie głodu nawet po obfitych posiłkach (od dwóch do trzech godzin po posiłku). Jeśli zauważymy u siebie kilka tego rodzaju nazbyt często powtarzających się objawów, powinniśmy o nich poinformować swojego lekarza. 

Napady głodu i szybkie odczuwanie głodu nawet po obfitych posiłkach to możliwe objawy insulinoodporności
Napady głodu i szybkie odczuwanie głodu nawet po obfitych posiłkach to możliwe objawy insulinoodporności.

Istnieje kilka sposób przeciwdziałania insulinoodporności. Po pierwsze, u osób z nadwagą i otyłością konieczne jest zrzucenie wagi (redukcja otyłości brzusznej).  

Insulinoodporność mogą także wywoływać leki – wówczas lekarz powinien zdecydować o ich zmianie. 

Wreszcie, brak wrażliwości organizmu na działanie insuliny może być spowodowana nadmiarem hormonów działających przeciwstawnie. Wówczas konieczne jest leczenie przeciwdziałające takim czynnikom. 

Konieczna dieta

Z miejsca należy ograniczyć słodycze i spożycie cukrów we wszelkich napojach, zrezygnować ze słodkich napojów gazowanych. Bardzo ważna jest rezygnacja ze wszelkich produktów wysoko przetworzonych.

Zobacz też: Dla mikroflory lepszy jest mniej dojrzały banan

Mowa nie tylko o fast foodach, ale także pizzy, gotowych szybkich dań do odgrzania. Konieczne będzie również zwiększenie spożywanych warzyw i owoców i większa konsumpcja błonnika, który występuje, np. w kaszach, płatkach owsianych, ciemnym pieczywie. 

W przypadku insulinoodporności dietetycy zalecają zmianę diety na niskokaloryczną. W przypadku nadwagi i otyłości wiąże się to z obniżeniem kaloryczności diety o 500–1000 kcal na dobę w stosunku do naszego zapotrzebowania. 

W diecie osoby o obniżonej wrażliwości na insulinę musi być jak najmniej nasyconych kwasów tłuszczowych, izomerów trans, cholesterolu i węglowodanów prostych.

Redukcja masy ciała o siedem do dziesięciu stopni powinna nastąpić od pół roku do roku.

Warzywa i owoce są nieodzowne w diecie odchudzającej
Warzywa i owoce są nieodzowne w diecie odchudzającej.
Warto też wiedzieć, że indeks glikemiczny żywności jest tym wyższy, im bardziej są rozgotowane, dojrzałe i rozdrobnione. Dlatego należy warzywa, ziemniaki i produkty zbożowe gotować al dente (lekko twarde i jędrne).

Poza tym zdrowiej jest wybierać owoce mniej dojrzałe, np. zielone banany, mniej dojrzałe gruszki. Warzywa i owoce najlepiej też jeść w całości – zwiększa to również zawartość błonnika w posiłku.

Konieczna będzie także większa aktywność fizyczną, czyli minimum trzydzieści minut dziennie umiarkowanej aktywności fizycznej lub sto pięćdziesiąt minut tygodniowo podzielone na przynajmniej pięć części.

KW

Wykop Skomentuj18
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie
Współpracujemy z portalem Medme

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale Rozmaitości