Wąska ścieżka wśród bezdroży
Nigdy nie wierz bezkrytycznie temu, o czym jesteś "święcie" przekonany.
12 obserwujących
53 notki
55k odsłon
  253   0

Czy moment pędu występuje w kosmosie?

image
Co to jest moment pędu?
Za moment pędu uważa się wektorową postać iloczynu pędu i położenia. Dla obiektu w ruchu obrotowym o znanym momencie bezwładności (I ) moment pędu jest iloczynem tego momentu i prędkości kątowej obrotu.

                    L = I * w


Praktycznie tylko taka forma powinna być brana pod uwagę, gdyż ruchów prostoliniowych w naszym Wszechświecie nie ma, a stosowanie ww. wzoru jest także ograniczone do wybranych przypadków.

Obecna nauka stoi na stanowisku, że masa jest własnością materii w każdych warunkach obserwacyjnego ruchu i w ten sposób przenosi mechanikę Newtona w kosmos. Jednak zwykłe podobieństwo ruchu obrotowego ciężarka na sznurku w warunkach ziemskich, do ruchu obiegowego planet i księżyców w kosmosie nie upoważnia do tego, aby rozpatrywać jedne i drugie na tych samych zasadach.

image

Rys.1

Przede wszystkim chodzi o to, że ruch w kosmosie jest ruchem naturalnym z tego względu, że nie zachodzi tam przemieszczanie ciał niebieskich względem dagteru, który jest dla nich układem odniesienia. Brak przemieszczania powoduje brak tarcia materii o wirterię i z tego powodu brak oporu, który w innych warunkach objawia się występowaniem masy.
Masa jest energią konieczną do pokonania tarcia (lepkości) materii o dagter i występuje tylko wówczas, gdy ten ruch jest niezgodny z naturalnie występującym ruchem wiatru dagteru. Zjawisko to opisał Galileusz, chociaż nie domyślał się, dlaczego tak się dzieje.

Masa nie występuje również w spadku swobodnym, co  nie zmieściło się w głowie Newtona i dlatego nie zrezygnował z masy w zjawisku grawitacji. Musiał więc wprowadzić siłę grawitacji, aby uzasadnić ruch, który przecież jest obserwowany.
Trzeba  zdawać sobie z tego sprawę, że do tego, aby opisać, jakie w zdarzeniu zachodzą zjawiska, należy zidentyfikować układy odniesienia obserwacji.
Niestety do układu odniesienia, którym jest wirteria, dostępu nie mamy, a samo przypuszczenie, że ruchami w kosmosie rządzą te same prawa, co na Ziemi, jest z samego założenia błędne.

Natura w kosmosie kieruje się temperaturą i ciśnieniem, które decydują o tym, jak wieje kosmiczny wiatr dagteru. Tam tarcie umożliwia przemieszczanie ciał niebieskich. Identyczne warunki panują w spadku swobodnym, gdzie obiekt otrzymuje prędkość z takim przyspieszeniem, jakim natężeniem dysponuje wiatr dagteru w danym miejscu. Nie liczy się rozmiar, czyli ilość materii. Samo tarcie wirterii o materię maleje wraz ze wzrostem prędkości obiektu, ale zależność przyspieszenia od kwadratu odległości dotyczy także takich ciał, jeżeli znajdują się w   swobodnym spadku grawitacyjnym.
Inaczej zachowywać się będą obiekty posiadające wektory prędkości niezgodne z wektorem stanu w miejscu ruchu. W takich zajściach może nawet dochodzić do sytuacji, że wiatr dagteru będzie je hamował. Tylko wówczas mogą dochodzić do głosu takie własności jak bezwładność (masa).
Dynamika Newtona w znakomitej ilości przypadków ruchu w kosmosie nie posiada zastosowania. Można zatem stwierdzić, że moment pędu nie jest wielkością astronomiczną.

image


Rys.2

Ciśnienie wiatru dagteru maleje wraz ze wzrostem kwadratu promienia odległości (R2 ), co przekłada się na przyspieszenie grawitacyjne udzielane spadającym obiektom. Można także rozpatrywać parcie na powierzchnię (A, B, C) wycinaną z kuli o promieniu (R) przez  ostrosłup  o kącie bryłowym (W).

Materia w spadku swobodnym, jako odmiana fazowa dagteru nie może się przemieszczać inaczej niż sam dagter i można ją porównać do zachowania atramentu rozpuszczonego w wodzie. Chyba nikt nie wpadłby na pomysł, aby uważać, że atrament rozpuszczony w wodzie mógłby się poruszać inaczej niż sama woda.

Lubię to! Skomentuj21 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale Technologie