Prezes IPN mocno o Monice Olejnik. „Za śmierć Żydów obwinia Polaków”

Redakcja Redakcja Media Obserwuj temat Obserwuj notkę 119
W ciągu pięciominutowej rozmowy red. Monika Olejnik za śmierć Żydów w getcie warszawskim obarczyła Polaków; i obojętność Polaków do powstania- powiedział w Polskim Radio prezes IPN dr Karol Nawrocki odnosząc się do wtorkowej wypowiedzi prowadzącej programu TVN "Kropka nad i" .

Powstańcy z getta zginęli jak bohaterowie

"Powstanie w getcie warszawskim było pierwszym wielkomiejskim zrywem w okupowanej Europie. Powstańcy w getcie warszawskim zdawali sobie z tego sprawę, że walczyli wyłącznie z nadzieją na bohaterską śmierć – powiedział w Programie 3. Polskiego Radia prezes IPN dr Karol Nawrocki.

"Bojownicy z getta warszawskiego chcieli zginąć jak bohaterowie i tak właśnie zginęli, to ich pchało do walki, powstanie przeżyło kilkuset bojowników" - przypomniał.

"Prosili o walkę krwawą, a dalej prosili o śmierć nagłą" - podkreślił dodając, że niewielu wtedy przeżyło, zadali jednak Niemcom większe straty, niż do tej pory sądzono.


Prezes IPN krytycznie o słowach Moniki Olejnik

Prezes IPN odniósł się także do wyemitowanego 18 kwietnia, w przeddzień 80. rocznicy Powstania w getcie warszawskim programu TVN "Kropka nad i". Prowadząca go Monika Olejnik w obecności reżyser Agnieszki Holland zadała pytanie: „Czemu Warszawa była obojętna”?

– Muszę przyznać, że wczoraj oglądałem program w jednej ze stacji komercyjnych i w ciągu pięciominutowej rozmowy redaktor Monika Olejnik za śmierć Żydów w getcie warszawskim obarczyła Polaków; i obojętność Polaków do Powstania w getcie warszawskim – powiedział. Zauważył także, iż prowadząca ani razu nie wypowiedziała słowa „Niemcy”, którzy byli sprawcami.

– Gen solidarności Polaków, znany także w XXI wieku, znalazł swoje miejsce w czasie Powstania w getcie warszawskim – dodał.

"Paskudne P. Redaktor. Powinna Pani przeprosić, szczególnie warszawiaków" - skomentował wypowiedź dziennikarki w mediach społecznościowych.


Powstanie w getcie warszawskim

Powstanie w warszawskim getcie rozpoczęło się 19 kwietnia 1943 r. Było pierwszym w okupowanej Europie miejskim zrywem przeciw Niemcom, aktem o charakterze symbolicznym, zważywszy na nikłe szanse powodzenia. W nierównej, trwającej prawie miesiąc walce, słabo uzbrojeni bojownicy Żydowskiej Organizacji Bojowej i Żydowskiego Związku Wojskowego stawili zbrojny opór oddziałom SS, Wehrmachtu, policji bezpieczeństwa i kolaborującym z hitlerowcami formacjom pomocniczym.

W tym czasie Niemcy zrównali getto z ziemią, metodycznie wypalając i burząc niemal całą zabudowę. Ludność cywilna chroniąca się w piwnicach i odziemnych schronach tzw. bunkrach była mordowana przez Niemców lub deportowana do obozu zagłady w Treblince.

8 maja 1943 r. w schronie przy ul. Miłej 18 samobójstwo popełnił przywódca powstania Mordechaj Anielewicz wraz z grupą kilkudziesięciu bojowników. Nielicznym powstańcom udało się kanałami wydostać z płonącego getta.


KW

Czytaj dalej:

Udostępnij Udostępnij Lubię to! Skomentuj119 Obserwuj notkę

Komentarze

Inne tematy w dziale Kultura