Operacyjne leczenie otyłości może spowolnić rozwój demencji u osób z otyłością 2. i 3. stopnia. Fot. Pixabay
Operacyjne leczenie otyłości może spowolnić rozwój demencji u osób z otyłością 2. i 3. stopnia. Fot. Pixabay

Otyłość plus demencja. Naukowcy mają na to sposób?

Redakcja Redakcja Zdrowie Obserwuj temat Obserwuj notkę 4
Operacyjne leczenie otyłości może spowolnić rozwój demencji u osób z otyłością 2. i 3. stopnia. Tak wynika z badania, które publikuje czasopismo „Journal of Nutrition, Health & Aging”.

Ponad 800 mln osób na świecie zmaga się z otyłością

Zgodnie z raportem Światowej Organizacji Zdrowia ponad 800 mln osób na świecie zmaga się z otyłością, a prawie 2 mld ludzi ma nadwagę. Oznacza to, że ok. ponad 39 proc. światowej populacji dorosłych ludzi waży za dużo, a 13 proc. z nich jest otyła. W Polsce nadwagę ma już trzech na pięciu dorosłych mieszkańców. Co czwarty jest otyły, co drugi dorosły w Polsce (powyżej 15+) ma kilka kilogramów za dużo. W ciągu ostatnich lat odsetek dorosłych cierpiących na otyłość w Polsce systematycznie rośnie. Niestety, prognozy nie są optymistyczne. W 2025 roku otyłych będzie już 26 proc. kobiet i 30 proc. mężczyzn. Otyłość zabiera nam nawet pięć lat życia.

Wyniki badań potwierdzają, że im wyższy stopień otyłości miał pacjent, tym krótsza była jego średnia długość życia. Osoby z ciężką otyłością żyły średnio ​​77 lat, osoby średnio otyłe około 81 lat, a osoby z nadwagą żyły średnio 82 lata. Z badań Światowej Organizacji Zdrowia wynika, że rocznie z powodu chorób związanych z nadwagą i otyłością umiera ponad 2,5 miliona osób na świecie. W Europie najgrubsi mężczyźni to obywatele Cypru, Irlandii i Malty. Wśród kobiet najgrubsze są Mołdawianki, tuż za nimi plasują się Brytyjki i Rosjanki. Najszczuplejsi panowie na naszym kontynencie to Bośniacy i Holendrzy; najszczuplejsze panie to Szwajcarki.


Czy operacyjne leczenie otyłości może zahamować utratę zdolności poznawczych

Naukowcy z University of Michigan, którzy są autorami pracy, przypominają, że osoby otyłe doświadczają szybszego pogorszenia zdolności poznawczych niż osoby bez otyłości.

Aby sprawdzić, czy operacyjne leczenie otyłości może to zahamować, zespół pod kierunkiem dr. Evana Reynoldsa przeprowadził badania w grupie 87 osób, które przeszły operacje bariatryczne z powodu otyłości 2. i 3. stopnia. W ciągu dwóch lat po operacji sprawdzano ich zdolności poznawcze przy pomocy szeregu testów pamięciowych i językowych, opracowanych przez amerykańskie Narodowe Instytuty Zdrowia (NIH toolbox cognitive battery) oraz testu Reya, który służy do badania pamięci.

Okazało się, że w ciągu dwóch lat wyniki testów NIH toolbox cognitive battery nie uległy pogorszeniu. Z kolei wyniki testów oceniających funkcje wykonawcze (umiejętności konieczne do kontroli i samoregulacji zachowania) - poprawiły się. Tylko jeden ze wskaźników zdolności pamięciowych nieco się pogorszył po operacji.


"Osoby otyłe doświadczają szybszego pogorszenia zdolności poznawczych"

– Ponieważ osoby otyłe doświadczają szybszego pogorszenia zdolności poznawczych niż osoby bez otyłości, utrzymywanie się wyników testów na stałym poziomie dwa lata po operacji bariatrycznej może być uznane za sukces – skomentował dr Reynolds.

Dodał, że konieczne są kontrolowane badania, które sprawdzą tę hipotezę. „Aby dostarczyć najlepszych dowodów na korzystny wpływ chirurgii bariatrycznej na zdolności poznawcze oraz na potencjalne różnice między rodzajami operacji, musimy przeprowadzić większe badania obserwacyjne albo randomizowane badania kontrolowane” – powiedział badacz.

Co ciekawe, nie zaobserwowano, by poprawa zdolności poznawczych u pacjentów miała związek z tym, że po operacji bariatrycznej spada ryzyko powikłań cukrzycy, takich jak neuropatia obwodowa, przewlekła choroba nerek czy retinopatia cukrzycowa.

– Czynniki metaboliczne, w tym cukrzyca i otyłość, mają związek z pogorszeniem zdolności umysłowych, jednak wciąż potrzebujemy zrozumieć, jak najlepiej leczyć te schorzenia, by poprawić sprawność poznawczą – podkreślił współautor pracy neurolog Brian Callaghan.


Otyłość 1, 2, 3 stopnia - czym się charakteryzują

Otyłość 1 stopnia charakteryzuje się wskaźnikiem masy ciała (BMI, czyli body mass index) w zakresie od 30 do 34.9 kg/m². Chory ma nadmiar tkanki tłuszczowej, ale objawy mogą nie być jeszcze tak wyraźne jak w przypadku wyższych stopni otyłości. Osoby takie mogą mieć nadciśnienie tętnicze, cukrzyca typu 2, zaburzenia lipidowe czy problemy z układem oddechowym.

Otyłość 2 stopnia występuje, gdy BMI wynosi od 35 do 39.9 kg/m². Pacjenci mają znacznie większy nadmiar tkanki tłuszczowej i są narażeni na poważniejsze konsekwencje zdrowotne, ryzyko wystąpienia chorób serca, udaru mózgu, chorób układu krążenia, chorób stawów i innych powikłań związanych z otyłością. W tym stadium, konieczne jest podjęcie interwencji medycznych i zmiana stylu życia w celu zahamowania dalszego przyrostu masy ciała.

Otyłość 3 stopnia, nazywana olbrzymią otyłością lub skrajną otyłością, występuje, gdy BMI przekracza 40 kg/m². To najbardziej zaawansowany stopień otyłości, który wiąże się z ogromnym ryzykiem poważnych powikłań zdrowotnych.

Osoby z otyłością 3 stopnia mają wyjątkowo duży nadmiar tkanki tłuszczowej w organizmie, co może prowadzić do znacznych ograniczeń fizycznych i mobilności, cukrzycy typu 2, chorób serca, chorób układu oddechowego, problemów ortopedycznych oraz wzrost ryzyka śmierci przedwczesnej. Dlatego leczenie otyłości klinicznej opiera się zazwyczaj na chirurgicznych procedurach w celu redukcji masy ciała.

Tomasz Wypych

Źródło zdjęcia: Operacyjne leczenie otyłości może spowolnić rozwój demencji u osób z otyłością 2. i 3. stopnia. Fot. Pixabay

Czytaj dalej:

Komentarze

Inne tematy w dziale Rozmaitości