16 obserwujących
221 notek
79k odsłon
98 odsłon

PRL-owska masoneria i ich chora wizja.

Wykop Skomentuj1

Swą przygodę z wolnomularstwem rozpoczął w hitlerowskim więzieniu, gdzie jeden z przedwojennych polskich wolnomularzy zaproponował mu przyjęcie jako ucznia masońskiego. W więzieniu złożył przysięgę wolnomularską.

Zbigniew Gertych

Był działaczem uniwersalistycznym[4], członkiem Tymczasowego Parlamentu Świata*, przez dwie kadencje piastował funkcję Wielkiego Mistrza Wielkiego Wschodu Polski powstałego w 1997 (pierwszym powojennym Wielkim Mistrzem WWP był przez trzy kolejne kadencje Andrzej Nowicki). W trakcie pobytu na placówce dyplomatycznej w Londynie brał udział w pracach tamtejszego Rotary Club. Otrzymał Złote pióro Wolnomularza Polskiego 2006.

W latach 1955-1990 był członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (1975-1984 członek Centralnej Komisji Kontroli). W 1957-1965 i 1980-1989 poseł na Sejm (1982-85 wicemarszałek) z okręgu skierniewickiego. Jako jedyny w dziejach PRL zdobył mandat startując spoza tzw. miejsca mandatowego (1957). Członek komisji sejmowej Nauki i Postępu Technicznego. W latach 1980-1982 był przewodniczącym Komisji Planu Gospodarczego, Budżetu i Finansów w rządach: Edwarda Babiucha, Józefa Pińkowskiego i Wojciecha Jaruzelskiego. W latach 1985-1987 wicepremier w rządzie Zbigniewa Messnera. Pełnił też funkcję ambasadora w Wielkiej Brytanii i Irlandii w latach 1987-1990. W 1982 członek Prezydium Tymczasowej Rady Krajowej Patriotycznego Ruchu Odrodzenia Narodowego[2], a następnie członek Komitetu Wykonawczego Rady Krajowej PRON.

Był jednym z sygnatariuszy Polskiej Inicjatywy na rzecz Trwałego Rozwoju Świata w której postulował: "dozór (w tym monitoring) procesu życia światowej społeczności oraz społeczności lokalnych."
 

Cyt:"W 1993 roku liczne, około 600–osobowe grono uczestników Pierwszego Międzynarodowego
Kongresu Uniwersalizmu wystosowało „Do wszystkich społeczeństw, rządów i elit Świata !”
jednogłośnie przyjęty Apel Warszawski, O Ekorozwój (Apel Warszawski …, 1993).
W apelu tym m.in. uznano, iż: Nowe, EKOHUMANISTYCZNE formy współżycia
(…) stają się (…) warunkiem PRZEŻYCIA WSZYSTKICH społeczeństw, zarówno bogatych, jak i biednych. (…) Trzeba (…) dostosować formy życia i gospodarowania do wymagań (…) jakościowo
nowej SYTUACJI ZMIAN w uwarunkowaniach życia człowieka i przyrody. (…) W przeciwnym razie (…)
Głęboka recesja gospodarcza (…) może (…) doprowadzić do EKOFASZYZMU - czyli próby
rozwiązań partykularnych, poprzez minimalizowanie twórczej aktywności rzesz ludzkich. (…) Zagrożenie
to powstanie, gdy silni i bogaci eliminując słabszych, pozbawiając ich dorobku życia - będą
usiłowali sami zmniejszać narastający deficyt zasobów, pozornie przy tym chroniąc przyrodę.
W ślad za tym Apelem w 1997 roku , z okazji zbliżającej się Sesji Organizacji Narodów
Zjednoczonych – Rio+5, poświęconej ocenie realizacji uchwał Konferencji „Środowisko i
Rozwój”,165 wybitnych polskich osobistości wystosowało do Aleksandra Kwaśniewskiego - ówczesnego Prezydenta RP – memorandum pt: Polska Inicjatywa na rzecz Trwałego Rozwoju Świata (Polska Inicjatywa …., 1997). W memorandum tym m.in. stwierdzono, iż: (…) światowa społeczność przekroczyła granice wzrostu w ramach obecnego systemu gospodarczego: krótkowzrocznego, nadmiernie
bezwładnego, nie uwzględniającego kompleksowych - zwłaszcza społecznych i przyrodniczych - korzyści
i kosztów działalności. (…) Dominującym czynnikiem destabilizacji stała się współcześnie
moralna degradacja form życia. (…) Przezwyciężenie globalnego kryzysu wymaga (…)
stworzenia (…) dalekowzrocznego prognozowania oraz wymiernego wartościowania następstw
działalności i innych zmian w (…) uwarunkowaniach (…) życia ludzi i przyrody (…)
powszechnie dostępnego światowego zintegrowanego systemu informatycznego,
umożliwiającego (…) symulację wielkich systemów ekospołecznych, (…) optymalizowanie przedsięwzięć
rozwojowych (…). W memorandum tym zaproponowano m.in., aby : (…) utworzyć przy ONZ, działające na zasadzie pomocniczości, profesjonalne Światowe Centrum Strategii Trwałego Rozwoju (którego zadaniem by m.in. było) opracowanie i wdrożenie oraz upowszechnienie symulacyjnego dozoru (w tym
monitoringu) procesu życia światowej społeczności oraz społeczności lokalnych."*



 
O humanizm uniwersalny

 image
– „Żyjemy na przełomie dwóch epok historycznych. Epoki, z której świat wyszedł, tzw. epoki zimnej wojny i epoki która dopiero zarysowuje się i do której staramy się dostosować. Trudności dostosowania polegają także i na tym, iż pozostają nadal i działają struktury polityczne i wojskowe oraz sposoby działania przeznaczone dla świata, który przestał istnieć” – powiedział słusznie jeden z niedawnych amerykańskich prezydentów. Dawny świat – przepraszam za zbyt uproszczone, ale moim zdaniem trafne uogólnienie – był w ostatnim, trwającym 75 lat okresie dwubiegunowy niejako wyłącznie czarno-bialy. Obecny jest wielokrotnie złożony i posiada niezliczone stopnie odcieni. Stoimy w obliczu tego, co się dzieje na Bałkanach, środkowym Wschodzie, Armenii, Azerbejdżanie, Mołdawii, Gruzji, RPA – wobec terroryzmu, fanatyzmu, fundamentalizmu islamskiego, inwazji narkotyków i nacjonalizmu. Ten ostatni jako produkt I wojny światowej został zlikwidowany przez II wojnę światową, a w okresie zimnej wojny był trzymany w karbach, obecnie doprowadził wespół z fanatyzmem religijnym do rzezi w Jugosławii. Tu nasuwa się ogólne stwierdzenie, że obecnie elity rządzące światem wygrały zimną wojnę, ale nie zabezpieczyły pokoju w świecie. Posługiwanie się ONZ jako międzynarodowym instrumentem wymuszającym pokój wykazało, że operacyjność tej organizacji jest mało skuteczna. Również zaangażowanie NATO (zresztą organizacji stworzonej w okresie zimnej wojny w określonym celu, który jakoby przestał istnieć) i armii Stanów Zjednoczonych tylko do działań w sferze wpływów tego mocarstwa nie zapewnia pokoju na całym terytorium Ziemi.

Tak więc współczesny świat łącznie ze światem ekonomii miast troszczyć się o prawdziwy pokój zdaje się zapominać o tragedii pierwszej i drugiej wojny światowej. Nie potrafi także ani zapobiec tragediom np. jugosłowiańskiej, czy też afrykańskiej ani znaleźć skutecznych sposobów do ich zakończenia. Zdaje się również nie brać pod uwagę konsekwencji ery nuklearnej i osiągnięć biologii szczególnie biotechnologii i inżynierii genetycznej kreującej życie. Jednocześnie narosły i nabrały szczególnego znaczenia problemy kluczowe dla egzystencji ludzkości w sferze ekologicznej, demograficznej i ekonomicznej. Wielość problemów i kryzysów występujących ze szczególnym natężeniem w chwili obecnej zmusza do poszukiwania nowych dróg w służbie światowego i uniwersalnego humanizmu. Jedną z takich dróg stanowi ruch propagujący utworzenie nowych ogólnoświatowych struktur demokratycznych rządzenia społecznościami świata. Działalność zmierzająca do utworzenia Federacji Świata stała się celem powstałego w 1958 r. ruchu skupiającego obecnie 270 organizacji z 70 krajów z ich kilkuset milionami członków. Przygotowany został projekt Konstytucji Świata oraz Światowego Parlamentu.
Projekt ten zawiera propozycje:
a) wyboru i składu Parlamentu Świata,
b) struktur Federalnych Regionów Świata i ich Federacji,
c) struktur władz wykonawczych i administracyjnych świata,
d) fundamentalnych Praw Obywateli Świata.

Idea Federacji Państw Świata zrodziła się tuż przed I wojną światową, w 1912 roku. Główną przesłanką stojącą u podstaw tej idei było przeświadczenie, że tylko światowy Rząd i Konstytucja Świata mogą zapobiec wojnom i utrzymać stały pokój. Rezultatem I wojny światowej było utworzenie Ligi Narodów, a IT wojny światowej, Organizacji Narodów Zjednoczonych. Niedostatki obu tych organizacji spowodowały powstanie światowego Stowarzyszenia Parlamentarzystów (w 1951 r. w Londynie), które uznało, iż aby zapobiec wojnom i zachować pokój należy utworzyć Światowy Parlament i opracować Konstytucję. Utworzenie Stowarzyszenia poprzedziły rozmowy w Luxemburgu (1946 r.), Montreux (1947), Chicago (1948) i Genewie (1950). W końcowej fazie łącznie z ruchem federalistów powstało w 1978 r. wymienione Stowarzyszenie.

– W latach sześćdziesiątych idea światowego Rządu, Parlamentu i Konstytucji otrzymała poparcie od noblistów, byłych prezydentów, premierów, ministrów, światowej sławy naukowców, finansistów oraz przedstawicieli organizacji poza rządowych wspomnianych poprzednio. Wśród nich znajduje się 10 osobistości z Polski. Przypadł mi zaszczyt być także członkiem Tymczasowego Parlamentu Świata. W 1968 roku Konwent Światowej Konstytucji obradujący w Szwajcarii i w Niemczech podjął prace nad Konstytucją Świata. W 1977 roku opracowany projekt Konstytucji dla Federacji świata podpisało kilkuset uczestników. Od tego czasu miały miejsce międzynarodowe spotkania, które przemieniły się w Tymczasowy Parlament Świata.

Obecnie praca koncentruje się na trzech kierunkach:
1. udoskonalenie projektu w oparciu o doświadczenie,
2. wsparcie ruchu poprzez ratyfikację przez rządy i parlamenty,
3. prace przygotowujące wybory światowego parlamentu i utworzenie światowego rządu.

Projekt Konstytucji dla Federacji Świata jest szeroko pomyślanym dokumentem, składającym się z siedmiu części. Pierwsza część omawia generalne założenia i podstawowe struktury Federacji i Światowego Rządu oraz kompetencje Parlamentu i Rządu.

Druga część przedstawia:
a) strukturę Parlamentu Świata, który ma się składać z trzech instytucji,
b) procedurę tworzenia każdej z nich oraz ich kompetencje i zadania.

Parlament wg projektu stanowi nadrzędną władzę nad Rządem Świata i składa się z:
House of People – Izby Gmin, House of Nations – Izby Narodów, House of Counsellers – Izby Doradców.

Trzecia część poświęcona jest władzy wykonawczej, która składa się z 5 członków Prezydium i gabinetu złożonego z 30 członków mianowanych przez Parlament. Strukturę organizacyjną i administracyjną tworzyć ma 30 ministerstw, urząd prokuratora i światowa policja. W czwartej przedstawiony jest system sądów z najwyższym światowym Sądem na czele i światowym Ombudsmanem. Nie przewiduje się tworzenia sił zbrojnych. Piąta część obejmuje podstawowe zadania obywateli Ziemi i ich uprawnienia wobec Rządu Świata. W szóstej części proponowany jest podział świata na sfederowane strefy. Projekt przewiduje utworzenie 5 stolic na 5 kontynentach i podział ziemi na 20 stref. Strefy mają stanowić bazę dla wyborów do Parlamentu i stanowić siedzibę różnych ciał rządowych. W siódmej części proponuje się utworzenie tymczasowych instytucji, które doprowadziłyby do utworzenia Stałego Parlamentu i Stałego Rządu Świata.

Przy opracowywaniu Światowej Konstytucji jednym z najważniejszych i trudnym problemem było uzgodnienie systemu wartości ogólnoludzkich i wpisanie ich jako aktów normatywnych o najwyższym znaczeniu. Problem ten był przedmiotem dyskusji przez 20 lat i nie został sformułowany explicite w projekcie. Jego struktura, w zasadzie przyjęta jako ogólnoludzka podstawa, znalazła swój wyraz pośredni w normach zawartych w Konstytucji. W preambule znajdują się stwierdzenia, iż ludzkość jest jedna pomimo różnych narodowości, ras, wierzeń, ideologii i kultur.

A więc w nadchodzących wiekach pryncyp. jedności przy różnorodności jest podstawą działań dla pokojowego zachowania ciągłości rozwoju ludzkości. Ta jedność ma być oparta o podstawowe prawo każdego człowieka do życia bez dyskryminacji, w dobrobycie, sprawiedliwości i zgodzie. W pierwszym artykule zobowiązuje się Federację Świata do zapobiegania wojnom, pełnego rozbrojenia i tworzenia podstaw do pokojowego współżycia w oparciu o prawo człowieka, bezpieczeństwo, wolność, demokrację i równy start. Kolejna próba określenia szczegółowego ogólnoludzkich wartości znalazła miejsce w artykule 12. Określa on prawa obywateli świata w 18 punktach, z których pierwszy stwierdza, iż prawa ogólnoświatowe dotyczą wszystkich obywateli zamieszkujących Ziemię i jej satelity bez względu na rasę, kolor skóry, kastę, narodowość, płeć, religię, przynależność polityczną i status socjalny. W drugim zobowiązuje się światowe i lokalne władze do jednakowego stosowania ustawodawstwa i praw ogólnoświatowych wobec wszystkich obywateli sfederowanej Ziemi. Trzeci i następne uznają prawo do wolności stowarzyszania się, różnorodności organizowania, zgłaszania petycji, demonstracji pokojowych i politycznych bez cenzury i restrykcji. Gwarantuje wolność słowa, sumienia, wyznawania religii, ateizmu, wolność prasy i badań, podróży bez paszportów i wiz itd. Kolejne paragrafy zakazują niewolnictwa i handlu żywym towarem, robót przymusowych, jakiejkolwiek niedobrowolnej służby, a także służby wojskowej. Nakazują ochronę przed bezprawnym aresztowaniem, wygnaniem, rewizją, konfiskatą oraz zakaz jakichkolwiek nacisków i tortur w czasie postępowania sądowego. Nakazują także habeas corpus – nakaz przyprowadzania do sądu w celu stwierdzenia aresztu. Ostatnie paragrafy zakazują tworzenia prywatnych armii i paramilitarnych organizacji. Ustanawiają również prawo do planowania rodziny. Pozostałe 17 artykułów szczegółowo omawia procedurę tworzenia i powoływania proponowanych instytucji i ich struktur, ich obowiązki i uprawnienia. Ktoś powie, że to wszystko utopia. I będzie miał słuszność. Ale czy nie ma już prawa do marzeń?

ZBIGNIEW GERTYCH, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk, wybitny działacz uniwersalistyczny, wygłosił ten tekst na Sympozjum Otwartym w Pałacu Staszica z okazji 265-Iecia Masonerii w Polsce.

Tekst ukazał się w czasopiśmie “Wolnomularz Polski” nr 5

Wpisał: Zbigniew Gertych
14.08.2005.




https://www.google.com/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=&cad=rja&uact=8&ved=2ahUKEwi77OafruPpAhXkmIsKHUzYCLEQFjAGegQIWxAB&url=https%3A%2F%2Fyadda.icm.edu.pl%2Fbaztech%2Felement%2Fbwmeta1.element.baztech-article-BPL6-0009-0009%2Fc%2FMichnowski_odnowiona.pdf&usg=AOvVaw0n7gbEon1p6JuDNX6o8t-d

http://worldparliament-gov.org/wcpa-executives/

Wykop Skomentuj1
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale