13 obserwujących
146 notek
62k odsłony
198 odsłon

Wywrotowa działalność żydów w Szwecji i prawo Jante.

Wykop Skomentuj

Nikt już nie zaprzeczy, że "wielokulturowość" i masowa imigracja są dziś w Szwecji poważnym problemem, a jeszcze w latach '40, tuż po II wojnie światowej, Szwecja była opisywana przez antropologów jako wyjątkowy kraj w skali europejskiej. Nigdzie w Europie nie było tak dużej (15% społeczeństwa), jednorodnej i całkowicie odmiennej populacji. W ten sposób, jak wtedy mówiono, Szwedzi byli na najlepszej drodze do stania się jednorodnym (rasowo) społeczeństwem tym bardziej że podobnie jak w innych nordyckich krajach, zachowano tam tradycyjną "kolektywną" postawę do życia (Prawo Jante).


Wywrotowcy 
Ilu ich mieszka w Szwecji? Tego nie sposób się dowiedzieć. Podobnie jak nie dowiemy się ilu ich mieszka w Polsce czy w innych krajach. W każdym razie zapewne znacznie więcej niż opisuje to Wikipedia, z której pochodzą cytaty:  "W latach 1850–1920 nastąpiła duża fala imigracji aszkenazyjskiej do Szwecji z Rosji i Polski." Po I wojnie światowej "małym grupom Żydów pochodzenia niemieckiego, czeskiego i austriackiego pozwolono przybyć do Szwecji". Podczas przedwojennych lat (1933–1939) około "3000 Żydów wyemigrowało do Szwecji, aby uciec przed nazistowskimi prześladowaniami." W czasie II wś "Szwecja stała się schronieniem dla tysięcy żydowskich uchodźców z całego regionu." W 1943 r., po wydaniu nakazu deportacji całej żydowskiej ludności Danii do obozów koncentracyjnych, "prawie wszyscy z 8000 Żydów duńskich znalazło się w Szwecji." Szwecja stała się także miejscem zamieszkania dla "norweskich Żydów, którzy uciekli z okupowanej przez Niemców Norwegii." Szwedzki dyplomata Raoul Wallenberg miał także uratować "tysiące węgierskich Żydów", dostarczając im szwedzkie „paszporty ochronne”. "W ciągu ostatnich kilku tygodni wojny i po wyzwoleniu Szwedzki Czerwony Krzyż podjął program, znany jako "Białe autobusy". Po negocjacjach prowadzonych przez hrabiego Folke Bernadotte około 15 000 więźniów zostało ewakuowanych w ostatnich miesiącach wojny. Połowa z nich to Skandynawowie, w tym 423 stanowili duńscy Żydzi. Oprócz Białych Autobusów do Padborg w Danii, 2 maja, dotarł pociąg z około 2000 więźniarkami, w tym 960 Żydami, którzy następnie zostali przewiezieni do Kopenhagi i Malmö w Szwecji." Tuż po drugiej wojnie światowej "bardzo dużo żydów napłynęło do Szwecji z krajów bałtyckich, Rumuni i Polski." W następnych dziesięcioleciach "następne fale napłynęły z Węgier w '56 i '68." "Między 1968-1970 dużo żydów napłynęło z Polski."


Lex Åberg*
Już 1948 r. została wprowadzona w Szwecji ustawa (Lex Åberg) przeciwko „mowie nienawiści” [kara - od grzywny do 4 lat więzienia]. Był to efekt zorganizowanej kampanii wymierzonej w szwedzkie interesy na całym świecie oraz wynik bezpośrednich nacisków na rząd szwedzki ze strony Amerykańskiego Komitetu Żydowskiego i Światowego Kongresu Żydów. Pretekstem stały się "antysemickie" publikacje narodowego socjalisty Einara Åberga, właściciela małego wydawnictwa. W ten sposób zaraz po wojnie, zostały zabezpieczone i objęte specjalną ochroną żydowskie grupowe interesy w Szwecji. W latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych, kiedy decydowano o przyszłości narodu szwedzkiego, wolność słowa, nawet ta formalna, była już wtedy mocno ograniczona przez to prawo.


Żydowskie konglomeraty, tak wówczas, jak i obecnie całkowicie dominują w przestrzeni medialnej Szwecji. Są to, grupa Bonnier, Schibsted i Stampen.


Lista siedmiu czołowych dzienników i ich właściciele.
1. Aftonbladet, Schibsted
2. Dagens Nyheter, Bonnier
3. Expressen, Bonnier
4. Goteborgs-Posten, Stampen
5. Svenska Dagbladet, Schibsted
6. Sydsvenskan, Bonnier
7. Dagens Industry, Bonnier


Żaden z dużych dzienników nie należy do Szwedów.


Żydowska rodzina Bonnier posiada imperium medialne, które swoim zasięgiem daleko wykracza poza Szwecję. Prowadzi działalność wydawniczą i filmową w Niemczech, Danii, Norwegii i Finlandii. W 2007 Bonnier Magazine Group kupił 18 magazynów od Time Inc. i w sumie posiada ich 40 w samych Stanach Zjednoczonych. Działają jako wydawnictwo także w Wielkiej Brytanii, Francji i Australii. Wydają dzienniki biznesowe w Rosji, Estonii, Litwie, Polsce, Słowenii.


Żydowska rodzina Hjorne kontroluje Stampen Group. Należą do nich 23 gazety w Szwecji, 35 lokalnych tygodników, drukarnie i firmy dystrybucyjne. Kontrolują także kilka największych społecznościowych portali w Szwecji.


Schibsted – to międzynarodowy koncern mediowy, kontrolowany przez żydowskie banki Goldman Sachs, JP Morgan i Bank of New York Mellon. Działa w 27 krajach, przede wszystkim w Szwecji i Norwegii, a także w Polsce. Siedziba główna znajduje się w Oslo. Posiada udziały w gazetach, portalach internetowych, telewizjach i firmach produkujących filmy. Należą do niego największe gazety w Norwegii: Aftenposten i Verdens Gang.

Wykop Skomentuj
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale