9 obserwujących
48 notek
64k odsłony
  534   0

W-lany poniedziałek, a może hiszpańskie wino?

1100 lat przed naszą erą Fenicjanie przywieźli do okolic Kadyksu i Jerez winorośl - prawdopodobnie importowaną z Bliskiego Wschodu. Za czasów istnienia kolonii greckich i kartagińskich oraz za panowania Rzymian, kultura winna rozszerzała i rozwijała się w całej Hiszpanii.

Po upadku rzymskiego imperium Wandali (od nich pochodzi nazwa Andaluzja) w Hiszpanii panowali Wizygoci, co nie sprzyjało rozwojowi. Paradoksalnie natomiast wspierano produkcję winogron stołowych za czasów arabskich Maurów. Dopiero w XV i XVI wieku dzięki Anglikom wina hiszpańskie, szczególnie te z Sherry, Alicante i wysp Kanaryjskich, wysłano w szeroki świat.

Hiszpania miała dotąd mniejsze problemy ze szkodnikami niż inni producenci, dzięki czemu mogła sprzedawać ogromne ilości win m.in. do pobliskiej Francji. Jednak w latach 20-tych i 30-tych Francuzi opodatkowali import win, chroniąc wina krajowe i z Algierii. W latach 30-tych XX wieku takie szkodniki jak phyloxera i mildiou zaczęły pustoszyć uprawy winoroślami, co w sumie doprowadziło winiarstwo do olbrzymich problemów. Dopiero od lat 50-tych przemysł winiarski zaczął się od nowa normalnie rozwijać.

Legislacja winna w Hiszpanii:

W latach 90-tych zbliżono się w tej gestii do standardów obowiązujących w krajach takich jak np. Włochy i Francja, gdzie większość regionów produkujących lub mogących produkować dobre wina posiada status D.O. - Denominacion Origen (dla lepszych win) lub VdlT - Vino de la Tierra (dla win, które mogą w najbliżej przyszłości zostać awansowane do klasy D.O.). Niektóre regiony zostały nazwane DOC - dodatkowe C pochodzące od "Calificada", informuje o zwiększonej i bieżącej kontroli nad sposobem produkcji i winifikacji. Wcześniej tak naprawdę tylko Rioja i Sherry (Jerez - Xerez) mogły się tym szczycić. Wina nie kwalifikujące się do DOC, DO ani do VdlT, są nazywane Vino de Mesa (czyli wino stołowe).

STOSOWANE SZCZEPY WINOGRON:

Airen: Najczęściej hodowane białe winogrono na świecie. Stosowane do pospolitych win stołowych, destylowania oraz prób wytworzenia ciekawszego wina.

Albarinho: Biały. Ten sam co portugalskie Alvarinho. Wyjątkowo ciekawe wina szczególnie z zachodnich części Hiszpanii jak np. Rias Baixas.

Bobal: Czerwony. Używany w północnych częściach jako podpórka i wypełniacz do bardziej szlachetnych szczepów jak Tempranillo i Garnacha.

Cabernet Sauvignon: Czerwony. Często stosowany jako wzmacniacz smaków i dodawania kręgosłupu, lecz ostatnio trochę mniej wykorzystywany. Daje smak czarnych porzeczek, świeżości i garbników. Rzadko winifikowany oddzielnie.

Chardonnay: Biały. Jeden z najłatwiejszych w hodowli szczepów winogron. Przyjmuje się prawie wszędzie. W Hiszpanii najlepsze wyniki daje w północnych częściach jak np. Navarra.

Garnacha: Czerwony. Najczęściej hodowane niebieskie winogrono na świecie. Rzadko oddzielnie, często z Tempranillo. Daje dobry poziom alkoholu, soczyste i aromatyczne wina o miękkiej teksturze.

Macabeo: Biały. Jeden z głównych szczepów do musującego Cava. W innych regionach Hiszpanii znany jako Viura. Szeroko stosowany w Hiszpanii.

Merlot: Czerwony. Coraz częściej stosowany. W mieszankach z Tempranillo lub oddzielnie.

Monastrell: Czerwony. Ten sam co francuski Mourvedre. Po Garnacha najczęściej hodowany czerwony w Hiszpanii.

Moscatel de Malaga: Biały. Charakterystyczne słodkie wina o silnym rodzynkowym zapachu i wyjątkowym smaku.

Palomino: Biały. Główny szczep do wytwarzania Sherry.

Parellada: Biały. Jeden z głównych szczepów do Cava.

Pedro Ximenez: Biały. Nietypowe i bardzo mocne wino. Często koncentrowane bez fermentowania, aby słodzić wytrawne Sherry jak Ammontillado i Oloroso.

Tempranillo: Czerwony. Ciemny, aczkolwiek szybko traci pigment, pełny i aromatyczny. Rozpoczął swoją karierę w Rioja.

Torrontes: Biały. Aromatyczne i wytrawne w stylu Muscat Alsacki. Podbija nowe tereny.

Verdejo: Ciekawe i długo żyjące. Szczególnie często spotykane w Rueda.

REGIONY PRODUKUJĄCE WINA:

Carinena:

Region znajdujący się mniej więcej w pół drogi od Riojy do Barcelony, produkujący duże ilości mocnego i pełnego wina, raczej do codziennej konsumpcji, najczęściej produkowanego przez kooperatywy. Ostatnio coraz częściej spotyka się tu lżejsze i bardziej owocowe wina.

Cava:

Nazwa ta to jednocześnie oznaczenie win musujących produkowanych metodą szampańską (czyli druga fermentacja wewnątrz butelki) oraz nazwa D.O. która wyznacza geograficzne granice tego regionu. Czyste, owocowe i lekko mineralne wina, reprezentujące wyjątkowo wysoki poziom przy utrzymującej się niskiej cenie. Z drugiej strony najwyższa jakość kosztuje jednak nieproporcjonalnie więcej.

Costers del Segres:

Nowopowstały region niedaleko miasta Lerida. Oprócz lokalnych winogron, także spore ilości Cabernet Sauvignon i Chardonnay. Produkuje się tu nadzwyczaj dobre, aczkolwiek niezbyt znane wina, jak np. Raimat.

Lubię to! Skomentuj11 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Komentarze

Inne tematy w dziale Rozmaitości