13 obserwujących
227 notek
40k odsłon
  60   0

Szukała śmierci w powstańczej Warszawie

Szukała śmierci w powstańczej Warszawie
W smrodzie benzyny miotaczy płomieni
Błękitnych oczu jak ogony pawie
Młodego Niemca poznanego w sieni

Babuni odgryzł ze sygnetem palec
Mamusi złoty mostek wyłamał ze szczęki
Myszkował po szufladach zwinnie jak padalec
Na koniec nasrał cioci do kuchenki

Szczypce do rwania zębów jubilerską lupę
W żołnierskim przyborniku nosił dla befelu
Szczypał ją nimi po piersiach i pupie
Groził wysłaniem do robót w burdelu

W piwnicach coś pukało, na strychach rypało
Gdy ją gwałcił na stole zastrzelił ojczyma
A jej miłości ciągle było mało
Chciała urodzić mu pięknego syna

Pucowała szuwaksem „Got mit uns” na pasie
I na glans sztylpy na prawidła wzute
Bogowie wojny na nocnym popasie
Słuchali jak stękała pod żołnierskim fiutem

Leżała rozpalona pod nim jak rozgwiazda
W zatraceniu miłosnym ogarnięta szałem
Mrugała do niej krwawym okiem gwiazda
Mazając Drogę Mleczną kałem

Kiedy nagle go wzięli do komanda śmierci
Rozstrzeliwać harcerzy z oddziałów „Krybara”
Przepadł w gruzach piwnicy którą miał przewiercić
Ktoś widział jego trupa w kostnicy na marach

Został jej po nim order - krzyż z dębowym liściem
Za bicie dzieci i gwałcenie młódek
Kiedy pijany marzył, że siedzi pod kiściem
Winnicy w Grazu i plewi ogródek
 
Ciągle jej się zdawało, że sprężyny trzeszczą
W zawszonych materacach pod jego muskułem
Kiedy mu zlewa ptaka złotym deszczem
Demony lęku krzyczą majuskułem

Snuła się wśród bandaży płynących w przeźroczu
Babiego lata jak białe motyle
Woń spalenizny wciąż swędziała w kroczu
Żeby się jeszcze pokochać na chwilę

Wśród trupich główek w sekcji krematoriów
Przewoźnych pieców szukała konszachtów
By choć kostkę Hanysa odzyskać z popiołu
Zwłok skremowanych żołnierzy Wehrmachtu

Żeby pamięć o Hanim nie chciała uciekać
Szła przed siebie gdzie bomby tłukły beton
W błyskach trotylu widziała z daleka
Skrzywione usta kiedy pił aceton

Zeszła do piekieł bolesnej męskości
Śpiew śmierci ją usypia odwiecznym da capo
W płonących dołach szaleńczej wierności
Pali się Wehrmacht, SS i gestapo

Szkielety rumowiska stoją w trupich skrętach
A ona stąpa między nimi boso
Płacze po dzieciach kochanka przeklęta
Czułego kata - zamieniona w błoto

Lubię to! Skomentuj Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale