Małżeństwo, więc róbmy razem nawet pracę? No nie do końca

Praca w parze – atrakcyjna w teorii

Zwolennicy wspólnego zatrudniania partnerów podkreślają, że może to przynosić korzyści zarówno pracownikom, jak i firmom. W szczególności dotyczy to projektów wymagających wyjazdów zagranicznych, zmiany miejsca zamieszkania czy pracy sezonowej.

Według przytaczanych opinii pary często są bardziej skłonne do relokacji, pracy w dłuższych projektach i elastycznego podejścia do czasu pracy. Wspólny cel finansowy oraz wzajemna motywacja mają przekładać się na wysoką wydajność i stabilność zatrudnienia.

– Pary często działają jak „samonapędzający się mechanizm”. Mają wspólny cel finansowy i wzajemnie się motywują, co przekłada się na wysoką dyspozycyjność i dobrą realizację zadań – mówi Mateusz Zubik, Project Manager w Smart Solutions HR.

Zobacz takżeSeniorzy w Polsce mają ochoczo korzystać z nowych technologii. Czyżby?

Czy to naprawdę tak efektywny model?

Choć takie przykłady brzmią przekonująco, trudno jednoznacznie uznać, że zatrudnianie par jest rozwiązaniem szczególnie efektywnym. W praktyce wiele zależy od konkretnych warunków pracy, relacji między partnerami oraz sposobu organizacji zespołu.

Optymistyczne wnioski płynące z pojedynczych przykładów niekoniecznie odzwierciedlają codzienną rzeczywistość wielu firm. Z punktu widzenia zarządzania zespołem sytuacja, w której relacja prywatna przenika do środowiska zawodowego, może być źródłem dodatkowych napięć.

Dlatego coraz częściej podkreśla się, że nawet jeśli partnerzy pracują w tej samej firmie, kluczowe jest zachowanie wyraźnej granicy między życiem prywatnym a zawodowym.

Zobacz takżeOszuści nie próżnują, jedno kliknięcie i 16 mln zł strat. Króluje metoda na prezesa

Ryzyko „efektu domina” w firmie

Jednym z największych problemów wskazywanych przez pracodawców jest tzw. reakcja łańcuchowa. Jeśli jedna osoba z pary odchodzi z pracy – z powodów zawodowych lub prywatnych – druga często podejmuje taką samą decyzję.

W efekcie firma może stracić dwóch pracowników zamiast jednego. W branżach z dużą rotacją pracowników może to być poważnym problemem organizacyjnym.

Podobna sytuacja pojawia się w przypadku zmian organizacyjnych, takich jak przeniesienie jednej osoby na inną zmianę lub do innego działu. Nawet uzasadnione biznesowo decyzje mogą być odbierane jako ingerencja w życie prywatne pracowników.

Zobacz takżeKrólewski wsadza granat w polską piłkę. Apeluje do premiera, Wisła walczy ze wszystkimi

Gdy prywatne konflikty trafiają do pracy

Eksperci zwracają uwagę także na inne zagrożenie: przenoszenie napięć z życia prywatnego do pracy i odwrotnie.

– Napięcia prywatne mogą przenosić się na zespół, a konflikty powstałe w pracy wracać do relacji osobistej. W skrajnych przypadkach rozpad związku oznacza utratę wartościowego pracownika – zauważa Mateusz Zubik.

Z punktu widzenia organizacji oznacza to konieczność bardzo uważnego zarządzania zespołem, szybkiego reagowania na konflikty i jasnego określenia zasad współpracy.

Zobacz takżeGaraż, maszyny i śpiwory. Polskie fabryki nielegalnych papierosów

Najlepszy model? Zachować zdrowy dystans

W praktyce wiele firm próbuje ograniczać ryzyko, wprowadzając proste zasady organizacyjne. Najczęściej unika się relacji zwierzchnictwa między partnerami oraz rozdziela ich do różnych działów.

Jednak nawet takie rozwiązania nie eliminują wszystkich problemów. Dlatego część ekspertów podkreśla, że choć praca w jednej firmie może być wygodna dla par, w dłuższej perspektywie znacznie bezpieczniejsze bywa zachowanie pewnego dystansu między życiem prywatnym a zawodowym.

Oddzielenie tych dwóch sfer pozwala uniknąć sytuacji, w której konflikt w pracy przenosi się do domu – albo odwrotnie. W wielu przypadkach właśnie taka równowaga okazuje się najtrwalszym i najbardziej stabilnym rozwiązaniem.

Zobacz takżeWęgrzy biorą się za Ukraińców. Muszą opuścić kraj i to natychmiast

n/z: dłonie dwóch osób, zdjęcie ilustracyjne. fot. Nothing Ahead, Pexels

SW