13 obserwujących
149 notek
63k odsłony
80 odsłon

Biopolityka i nacjonalizm starożytnych Hellenów.

Wykop Skomentuj

Isokrates z IV wieku p.n.e.:
    W oczach wszystkich najbardziej znanych ludzi uznaje się, że nasze miasto jest najstarsze i największe na świecie. Ta wielkość, która jest tu podstawą naszego twierdzenia, daje nam podstawę do bardziej nawet bezspornego tytułu dla wyróżnienia: nie staliśmy się mieszkańcami tej ziemi, wypierając z niej innych, ani nie znajdując jej niezamieszkałą, ani też nie spotykając się tutaj z pstrokatą hordą złożoną z wielu ras, ale jesteśmy tu, bo nasz rodowód jest tak szlachetny i tak czysty, że przez całą naszą historię kontynuowaliśmy posiadanie tej samej ziemi, która dała nam ród, ponieważ wyrastamy z niej i jesteśmy w stanie tytułować nasze miasto imieniem, które stosujemy się do naszych najbliższych krewnych, albowiem my wszyscy ze wszystkich Hellenów mamy prawo nazywać nasze miasto zarazem opiekunką, ojczyzną i matką. (4,23–25)

Ateńczycy, twierdził Isokrates, „nie byli mieszanego pochodzenia” (12.124). Termin "autochthony" jest również potwierdzany w zachowanych fragmentach Eurypidesa w sztuce Erechtheus oraz w dialogu Platona Menexenus. Podczas gdy roszczenia do autochtonicznego pochodzenia muszą być uważane za mityczne, to szeroko jest rozpowszechnione przekonanie, że stanowiło to podstawę ateńskiego obywatelstwa i patriotyzmu. Mit ten usprawiedliwiał wyłączenie lub udział w korzyściach demokracji ateńskiej. Nakazywał Ateńczykom szacunek do przodków, ich własnego rodowodu, oraz domagał się poświęcenia  dla ich, dosłownej, Ojczyzny. Radykalny i wyjątkowy eksperyment Aten w demokracji bezpośredniej i obywatelstwie opierał się na silnej rasowej tożsamości i dumie ze swojego rodowodu. W innym miejscu Isokrates ostrzega Greków, że nie wystarczy im być z greckiej krwi: potrzebują także odpowiedniej greckiej edukacji (to jest ateńskiej), aby ich nie opanowali barbarzyńcy.

Sparta stanowi następny ciekawy przykład grupowej strategii ewolucyjnej. Zgodnie z prawem Likurga, była etno-państwem składającym się z dwóch odrębnych, niewchodzących w związki małżeńskie, ludów: Spartan i niewolników Helotów, z silnie ksenofobicznymi postawami wobec innych Greków. Działali tak, aby zapobiec wpływom obcych na ich sposób życia, jednak w obliczu zagrożenia potrafili się jednoczyć i walczyć ze wspólnym wrogiem. (Związek Hellenów)  https://pl.wikipedia.org/wiki/Zwi%C4%85zek_Hellen%C3%B3w

Sparta słynęła ze szkolenia wojskowego, małżeństw, wychowywania dzieci i walki o ojczyznę w zorganizowanym systemie. Spartański obywatel, w dobrej kondycji, był tym, który zachowywał swoje umiejętności bojowe, wykazywał się odwagą w bitwie, upewniał się, że jego gospodarstwo było produktywne, był żonaty i miał zdrowe dzieci. Spartańskie żony były kobietami, które same posiadały prawa własności i były nawet zobowiązane do uprawiania sportu przed ślubem. Chociaż nie miały formalnych praw politycznych, oczekiwano od nich odważnego wypowiedzenia się i słuchano ich opinii. Likurg wprowadził zakaz uprawiania działalności zarobkowej. Uniemożliwił wzbogacenie się wprowadzając specjalny środek płatniczy (zajmował on tyle miejsca, że potrzeba było wozu do jego przewiezienia). Karano za posiadanie złota i srebra, w ten sposób zniechęcano do chciwości i gromadzenia bogactwa. Troszczono się o ludzi starszych. Oddał gerontom z geruzji osądzanie spraw zagrożonych śmiercią. Dzięki czemu starszyzna była najbardziej szanowana.
 https://pl.wikipedia.org/wiki/Ustr%C3%B3j_polityczny_Sparty
 

[*] W starożytnej Grecji genos (po grecku: γένος, „rasa, stado, krewni”, [1] liczba mnoga γένη genē) to grupa społeczna posiadająca wspólne pochodzenie, określana jednym nazwiskiem (patrz także sanskryt „Gana”). Genos jest najlepiej poświadczony w Atenach, gdzie zajmowali się nimi pisarze od Herodota do Arystotelesa.

(Herodot, Dzieje, 8.144).
 http://perseus.uchicago.edu/perseus-cgi/citequery3.pl?dbname=GreekFeb2011&query=Hdt.%208.144.2&getid=1
[*] Hellen (Ἕλλην) - mityczny protoplasta Greków, syn Deukaliona (lub czasami Zeusa) i Pyrry, brat Amfiktiona i ojciec Eola, Ksutosa i Dorosa. Z jego imieniem wiąże się nazwa Greków (Hellenowie).

[1] See Lynette Mitchell, Panhellenism and the Barbarian in Archaic and Classical Greece (Swansea, Wales: Classical Press of Wales, 2007).
[2] Benjamin Isaac, The Invention of Racism in Classical Antiquity (Princeton, New Jersey: Princeton University Press, 2004). Isaac’s work is typical of the intellectual movements documented by Kevin MacDonald in The Culture of Critique, insofar as he seeks to pathologize ancient Greek hereditarian observations and theories.
[3] Fustel de Coulanges, La Cité antique (Paris: Flammarion, 1984 [1864]), 143. Available online in English translation: Fustel de Coulanges, The Ancient City: A Study on the Religion, Laws, and Institutions of Greece and Rome (Kitchener, Ontario: Batoche Books, 2001; originally published in 1862), 166. https://socialsciences.mcmaster.ca/econ/ugcm/3ll3/fustel/AncientCity.pdf
[4] Ibid., 36.
[5] See Mika Ojakangas, On the Origins of Greek Biopolitics: A Reinterpretation of the History of Biopower (London/New York: Routledge, 2016).
[6] Coulanges, La Cité, 278-79.
[7] See Susan Lape, Race and Citizen Identity in Classical Athenian Democracy (Cambridge: Cambridge University Press, 2010) https://www.theoccidentalobserver.net/2018/08/11/biopolitics-racialism-and-nationalism-in-ancient-greece-a-summary-view/#_ftnref5

Wykop Skomentuj
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale