22 obserwujących
170 notek
103k odsłony
  200   0

Wczoraj ujrzałem .......

POziom pewnego doktora prawa popisującego się wrażliwością i patriotyzmem jakim ten osobnik się charakteryzuje w swoim POdobnym do niego środowisku. Kto chce niech wysłucha jak można pukać spod dna.....

 https://www.facebook.com/100010735864356/videos/1323333931367790

bo ja o czymś innym miałem pisać i to teraz czynię .Mój przyjaciel sprzed laty piszący na tej platformie zwanej S24 ,lecz gdy napisał słów parę prawdy o właścicielach i adminach został wyrzucony i nawet, gdy się za nim wielu blogerów wstawiło ......reakcji nie było. Po prostu zablokowano definitywnie. Początek notki został prze ze mnie specjalnie dobrany ,aby ukazać pustkę intelektualną wierchuszki POKOmuszej partii a przeciwstawiłem wrażliwość i POLSKOŚĆ tego blogera. Zapewne wielu (choć już nielicznej grupy piszących tu od lat) bedzie Go pamiętało. Nazwisko autora tego wiersza jest również nazwiskiem pod jakim pisał na tym "salonie24",który dziś jest tylko cieniem dawnego salonu S24. Ci wszyscy ,którzy go pamiętają i Ci którzy chętnie przeczytają ten wiersz niech przyjmą te życzenia....a ja tylko skromnie do tych życzeń się dołączam.......

Zima. Boże Narodzenie.

Już śnieg poprószył, mróz ścisnął siarczysty.

Już wszystko wokół bielą się zasłało.

Gdzie nie spojrzysz, tam zimno i pustka,

gdzie nie spojrzysz,

tam życie jakby zemrzeć chciało.

Zima..., czas to odrętwienia,

To czas, w którym życie zdaje się zastygać.

Jak przyrody piękno, kolory latem się objawia,

tak zima, swe cudo białą szatą ścieli.

I przychodzi ten dzień, jeden jedyny dzień w roku,

Gdzie nad zimnem wszechświata, ciepło zwycięstwo odnosi.

To ciepło serc naszych, ciepło serc niezwyciężonych.

To ciepło, które ogień nadziei w nas rozpala.

Rodzi się Boże dziecię w stajence ubogiej.

Rodzi się dziecię, które miłość niesie.

A gwiazda betlejemska, tę miłość nam wieści,

Boże małe dzieciątko, w przesłaniu nam niesie.

Bóg bowiem się narodził, w betlejemskiej stajni,

Ubogi, niczym niewolnik jakowyś.

Pastuszkowie, książęta, królowie, prałaci,

Cześć Mu oddać przyszli..., a i my niegodni...

Zasiądźmy przy stole w tradycji wiekowej,

Złączmy nasze serca, złączmy nasze dusze,

Bowiem na ziemi, miłości większej nie naniziesz,

Niźli przy wigilijnym stole, opłatkiem się dzieląc.

Radość serca nasze płomień miłości rozpala.

Szczęście nasze piersi, dumą napawając.

Kolędy śpiewamy, Pasterka-Msza Święta,

I Szopka Betlejemska, co nadzieję niesie.

Narodziło się dziecię, które miłość nam zwiastuje,

Dla nas Polaków, król-królów, Zbawiciel,

Dzięki Ci o Boże, za ten dzień jedyny,

Ten dzień, który raz w roku się zdarza,

właśnie podczas zimy.

Adam Husiatynski

I jak się ma do tego onetowe przedstawienie pasterki "niemieckich żołnierzyków w czasie wojny".....wniosek jest jeden.


Lubię to! Skomentuj10 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale